Hüseyin Soysal

Aşk böyle değildir aşk böyle yakmaz

Ayrılığı bilmeyen başka kalbe girmeyen

Bahar gelmiş güller açmış dediler

Bakışlarda ümitler gamzelerde al güller

Bakışların benimle konuşur her an

Bana sevdiğini bir daha söyle

Bir gece bir sabah bir akşam üstü

Bir gün gidersen eğer gülüşün bende kalsın

Bir tayfun ki savrulan her yaprakta sen varsın

Bir yüce dağ düşün işte öylesin

Bu gece İstanbul sessiz ve sakin

Bu nasıl ilk bahardı bu nasıl kıştı

Bugün gönlün hoş ise

Burcu Burcu Kültür Kokar Havası (Karaman'a özlem)

Dizine yattım uyudum bırak gözüm açılmasın

Dur dedim dur dedim durmadı yıllar

Gel dostum sevgiden sakın ayrılma

Gel ne olur gel artık özlemekten usandım

Gidiyorum askere ellerimde kınalar

Gökyüzünden bir melek uçup sana gelecek

Gönül genç duruyor beden takatsiz

Gözler var ela gibi tatlı bir bela gibi

Gözlerimde bir ışık dilimde bir nağmesin

Gözlerimin içinde saçımın beyazında...

Gözlerin bende ama kimbilir kalbin nerde

Güller açmıyorsa gönül bahçemde

Hala gelemedim kendime hala

Hatıralar sokağında bilenlerin dudağında...

Hortulu Abdullah onun babası

Hülyama doğan son güneşim son hevesimdi

İçimdeki bir ses diyor ki bana

İlk görüşte başlar kalplerde telaş

Kollarım sana açık aşkı bulsam da

Kurulmaz her güzele gönül denen bu tuzak (VE GİTTİN İŞTE)

Mazi yaşıyor gönlümüzün bahçelerinde

Mektuplar yazarım dudak bükersin

Ne zaman bahar gelse gönlüne neşe doğsa

Nihavend Mandıra

Okuduğum kitapsın yaprak yaprak açtığım (*)

Ömrüm asude geçti mazide çok zamanlar

Özlediğim şarkısın kulaklarımda

Sanki sevgim bitti sandın

Şarkılar anlatır eski bir sevda

Sen benim ilk ve tek sevdiğimsin

Seninle olmak için sevgiyi bulmak için

Sevda bahçem kuru toprak soldu

Sevdim seni sen de sev imdada gel

Sevgi bize de uğra dargın mıyız küs müyüz