Hoca Rakım Elkutlu

Ey keman-ebru şehid-i hançer-i müjganınım

Feryad ki hep gönlümün devasıdır

Gel koynuma gir lane-i can kendi evindir

Gel üzme beni kaşları çatma güzel kız

Gezdiğin bahçeler sinem dağıdır

Gönlünde dün akşam yine aşkın sesi vardı

Gönül bu ne durur ne de söz dinler

Gönül yolu dar geldi

Gözlerinden okudum gönlünü kalbim yanarak

Gül yüzünü açarsın

Gündüzüm karanlık gecem uykusuz

Hatırımdan ne geçer sorma gönül sorma neler

Hayal içinde akıp geçti ömr-i derbederim

Hayalin karşısında sızlayan kalbim yanar ağlar

Her gün yeni bir naz yaratan yardan usandık

Herkes eğlencededir şimdi bahar geldi diye

Hülyam yine bir gölgeli esrara bürünsün

İçip içip de bu akşam seninle mest olalım

İmruz çü her ruz harabimi harab

İnce kirpiklerinin sinede bin yaresi var

İsmini bilmezdim fakat tanırdım

Kan ağlatıyor bezm-i meyin yad-ı hazini

Mahvolup gitti ümidim sabr ü samanım gibi

Meclis-i ağyare olma pertev-endaz-ı visal

Meydan-ı muhabbette gezerken dil-i şeyda

Müheyya oldu meclis sakiya peymaneler dönsün

Müjdeler gülzara gül basmış kadem (Eski yazı)

Müjdeler olsun size ya müminin...

Mümkün mü unutmak güzelim neydi o akşam

Müştak-ı visalin oldu gönlüm

Müştakına göster o güzel çehreni kaçma

Naz olur dem- beste çeşm-i nim-habında senin

Nazir olmaz sana alemde teksin

Nazında senin özlediğim eski cefa yok

Ne arzu var ne takat visal dillerde kaldı

Ne bahar kaldı ne gül ne de bülbül sesi var

Ne beyan-ı hale cüret ne figana takatim var

Ne teselli dağıtır ah senin ağzında yalan

Ne yanan kalbime baktın ne akan gözyaşıma

Nedir bu handeler bu işveler bu naz ü istiğna

Nesim-i nev-bahar essin gönüller şadman olsun

Neye baksan ayan Allah

O nihal-i bağ-ı işve sana da eder tahammül

O şuha sad cefa saman ü sabrım bi-karar etti

O vefasız güzelin sözlerine aldandım

Okurken aşk kitabını

Ruhumun ihtiyacı cananım...

Rüzgar ne fısıldar ve o çamlarda ne anlar(YAMANLAR)