Erdinç Çelikkol

Sevdiğim pek güzel ceylan bakışlı

Sevdiğim üç mevsimdir beraberdik yüz yüze

Sevdiysen hiç bekleme gel yerleş şu kalbime

Sevgi bağı Konyada örün diyor Mevlana

Sevgilerin en yücesi sözde Allah özde Allah

Sevilme okşanma uzaklarda sen

Sevinciyle kederiyle ömür güzel dünya güzel

Sinem benim bir yar arar didem benim didar arar

Sinemde cana bir gül-i rana

Sitem etme bir tanem gülşenler soldu diye

Sıra dağlar sıralıdır birbirinden aralıdır

Solar güller susar bülbül yürek dağlar figanım var

Son çiçekler güzde açmış

Son çiçekler güzde açmış biz bahardır sanmışız

Son görüşmem belki artık kal bu akşam öyle git

Son şarkı oldu haram hiç sorma azdı yaram

Son şarkımla güzelim sesleniyorum sana

Sözlerinle hayatımın akışını değiştirdin

Şu alemde gerçek miraç kalpde huzur kabede Hac

Şu çileli ömrümde sensiz sefa yok mu

Şu geçen yıllara sor bak seni hala severim

Sun sagarı saki bize mestane desinler

Şunu bunu dert ettik de ne oldu

Sustu bülbül sanki solmuş bir demet gül şarkımız

Sustukça sema kalbime hicranı fısıldar

Susturamam gözlerimi saklayamam hislerimi

Süze süze öze vardık gönüldeki göze vardık

Ta ezelden bir dönen var döndüren var mutlaka

Ta ezelden derbeder bir aşık -ı üftadeyim

Tanışmak sevdanın en güzeliyle

Tarihten gelme adınla heybetlisin şanlısın

Teselli etmek için okşasa da ellerin

Tevhid eyle her yerde derman olur her derde

Tutuştu can yavaş yavaş

Üç adımda bir durarak sağa

Uçurdum elimden şimdi yarimi

Unutuldum diye küsmem sana ben

Unutulmuş gibi mazi acı bir son kaderim

Uzak ol dedin benden ulaşamadım sana

Vadilerden gelin gibi süzülür

Vurdu aksin ey kamer yüz ben içerken badeye

Vurdukça mızrabını udunun tellerine

Ya Rab beni aşkınla perişan edecek mihneti ver

Ya Rab ne olur lutf ile cürmüm tükeneydi

Yabancılar gibi olduk sonunda biz

Yalanım yok sen çok iyi bilirsin zamanında çiğnemezdin gölgemi

Yanma kalbim yanma artık bende takat kalmadı

Yanma kalbim yanma artık bende takat kalmadı