Cavit Ersoy

Hasret hani çok sürmeyecek tez dönecektin

Hayatın akışını çaresiz seyrederken

Hayatın kıvrılan ıssız yolunda

Her damlası gözyaşlarımın sel olacaktır

Her yağmurda ıslanırsın

Her zaman peşinizden koşarak yürürüz biz

Hoşçakal demeye gelemem belki

İçimde hep yeni hisler uyandı

İsyan edmem ben köle olsam da o yare

Kaç gönül var gurbet elde hasretinden dert çeken

Kalbimde alev alev ateşimsin sönmeyen

Kardan adam kardan adam soğuk soğuk durma öyle

Kasvet tasa nedir bilmez

Kimi kez kabarır yüreğim birden

Kırılan bir kadehim parçalarım sendedir

Köçek Takımı

Madem seviyorsun kıskanıyorsun

Mevsim kış diyerek sevmemek niye

Nasıl oldu ne oldu anlayamadık

Nasıl şeymiş bu sevda bilmedim hiçbir gün olsun

Ne karanlıklar içinden bir ışık yükseliyor...

Nice enginlere daldım nice dardan geçerek

O yaman yıllara sor bendeki sonsuz kederi

Ömrüme bitmeyen çile doldurdun

Önce koş bir kaç adım ve sonra durup gel (GEL)

Oyun Havası

Özler de ararsan bulamazsın beni artık

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Saf duygularım belki hayal belki de düştü

Şafak söktü doğdu güneş (ÜSKÜDAR)

Sahilde gezerken seni yazdım bu şiirde

Sana bir şarkı bıraktım beni ansın diyerek

Şarkılarda şiirlerde bu gece söylenmesin keder dolu bir hece

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Sen benim gönlümde her gün parlayan tek yıldızım

Sen dağılan haleler ortasında bir damla

Sen gideli her gün bekleyip durdum

Sen gönlümün solmaz gülü her gün coşan şen bülbülü

Senden daha rana ki bu alemde bulunmaz

Senden uzaklarda başka diyarda

Senelerdir yollarına kaç sefer baka baka yorgun düştüm gel artık

Seni çılgın gibi severken gönlüm

Seni nasıl severim ben bilir misin öğretmenim

Sensin deli gönlümde esen fırtına ey mah