Cavit Ersoy
122 eser
Sensiz şu geçen yıllara isyan gibi gel yar
Sevdanın yolları uzar dolanır gelir misin söyle çağırsam seni
Sevgi gönüllerde açan bir çiçek
Sevgilim nerdesin haber yok senden
Sevmiyorum zannetme bana gelmesen de sen
Şimdi nasıl neredesin kimbilir
Şimdi sen bırakıp gidiyorsun ya
Sonbahar mı gelmiş böyle çok erken
Tarihe bir göz at ne demiş atan
Tarihinle geçmişinle bir değersin Üsküdar sen
Taştım sarı seller gibi coştum sana doğru
Toprağı taşı güzel
Toz duman oldu ömrüm sensiz yıllar geçtikçe
Unutmadığım kopamadığım hasretiyle yandığım
Varsın karlar yağsın şakaklarıma
Vatan için birer birer şu toprağa düşen asker
Verdiği emekler saymakla bitmez
Ya zamanından çok erken gelirim dünyaya
Yar gönlünü vermiş ele kalbinde yerim yok
Yaşanmamış günlerin uykusuz gecelerin
Yine aldandın a gönlüm yine düştün bu ağa
Yine bir akşamın sesizliğinde
Yine sinemden uçurdum o melek yüzlü kuşu
Yıllar yılı bir gün bulurum ben seni derdim
Yıllarca benim ahımı çok dinledi bülbül
Yüzüme bakıp da veda ederken birkaç gün demiştin seneler oldu