Berran Yalçın

Arayanım soranım hiç kalmamış

Ayrılığı sen istedin bir tanem

Ayrılık saati çaldığı zaman dalında kurudu ansızın bahar

Bir akşam üzeri merhaba dersem kırgın olsan bile selam ver bana

Bir gün bu ayrılık biter diyordun

Bir şarkı söyle bana, teselli makamından. “TESELLİ MAKAMINDAN”

Bu sevdanın şiirini ben yazdım

Bu sevdanın şiirini ben yazdım şarkısını sen söylesen ne olur

Cemreler düşünce gelirim diye yalan söyleyip aldattın beni

Cemreler düşünce gelirim diye yalanlar söyleyip aldattın beni

Dönüşü yok mudur sence yılların

Doymadan sevgine doymadan sana

Doymadan sevgine doymadan sana

Doymadım sevgine doymadım sana

Dualarım kabul olsa bir tanem seni unutmanın yolunu...

Elini bir tutsam kalbim duracak

Ellerimde elin vardı nerde gözlerimde bakışların ne oldu

Ellerinde mor çiçekler ellerin sevda kokuyor

Geceler derdime derman olmuyor

Geceler karanlık geceler yorgun

Gelişinle aydınlanır yüreğim ellerime çiçek dolar gül dolar

Git diyorsam da gitme

Gitme kal zamansız düşme yollara

Gökyüzünü sarıp gezen bulutlar bir hikaye gibi anlatır beni

Gökyüzünü sarıp gezen bulutlar bir hikaye gibi anlatır beni

Gözlerim yağmurlu bulutlar gibi

Gözlerim yağmurlu bulutlar gibi

Hatıralar bırakmıyor peşimi hayaline git diyorum gitmiyor

Hatıralar bırakmıyor peşimi hayaline git diyorum gitmiyor

Hatıralar bırakmyor peşimi

Hayat ne kadar boş ömür ne kısa

Her günümde bu sevdanın izi var

İçimde büyüyen bu derin sevgi inan ki bir ömür sürecek böyle

İçimde hasretin elimde güller

İçtiğim su kadar muhtacım sana

Ilık meltemlere hasret yüreğim

Kapımı çalmadan geçme postacı

Meyhane meyhane dolaşıp yine hergün şarkımızı çaldırıyorum

Nasıl olsa gideceksin her şeyimi alıp gitme

Sağ gözüm seğriyor

Sen gittin gideli güldüm zannetme

Sen gittin gideli yüzüm gülmüyor

Seni de özledim İstanbulu da

Seni de üzdü mü bilmem ayrılık

Seni yazmak istiyorum gönlüme

Şiir misin yıllar yılı yazdığım

Telve telve olmuş hasret

Uzun yıllar geçse de ayrılığın üstünden