Türkü

Bülbülüm ötmez oldu

Bülbülün kanadı sarı ben ağlarım zarı zarı

Bülbülün kanadı sarı ben ağlarım zarı zarı (*)

Bulut gelir seher ile

Buna er meydanı derler bunda söz olmaz

Çakırım gelir naz ile (Ankara türküsü)

Çalın ey sazları şenler

Canım benim alev göze yeşil sürme çekilir mi

Çarşamba yollarında

Çaya indim çay susuz (Bahriyelim çok güzelsin-BAHRİYELİ KANTOSU)

Çayır ince biçemedim

Çayıra serdim postu imanım

Çekmecemin anahtarı gümüşten

Cemilemin bir elinde makine

Cemilemin gezdiği dağlar meşeli

Çenberimi vurdum taşa

Çeşme senin ne belalı başın var

Cevahir taşı mısın (MEMO NAZİRESİ)

Cevr-i canandan şikayet eyleyen bir ahdır

Ceylan Gibi Gözlerin

Çiğdem der ki ben alayım

Cilveli kızın halleri yaktı bütün alemi

Civan saçın örmezler seni bana vermezler

Çıkabilsem şu(dağların-yokuşun) başına

Çıkam şu yol boyuna

Çıkar yücelerden yumak yuvarlak

Çıksam dağların başına

Çıksam dağların başına başımı koysam taşına

Çıktık dam başına kum kayır kayır

Çıktım çınarın başına/El ettim dudu kuşuna

Çıktım yaylasına seyran eyledim

Çoban kaval çalar koyunları dağda otlar

Çubuğum yok yol üstüne uzatam

Dağ idim karsız kaldım çay oldum susuz kaldım

Dağdan indirdim kurdu

Dağdan kestim kereste

Dağlar dumana daldı

Dağlar taşlar sesim duyar

Dağları aştım ben dudum

Dalda çıkmış bir elma

Dama bulgur sererler

Dama bulgur sererler

Daracık sokakları duman bürüdü

Değme benim yâreme, Yâre urma yâreme

Deli gönlü bir dilbere bağladım (Küçük yaşta..)

Deli gönlüm dağları açtı yine

Deli gönül coştu yine

Demirciler demir döver tunç olur