Fantezi

Ümitlerim bitti hayallerim bitti

Umudun yeşertir yalan dünyamı

Umut umut suladığın tüm güllerinle

Umutları toprağına ekmişim

Unut artık sen beni bana gönül bağlama

Unutmadığım kopamadığım hasretiyle yandığım

Unutmadım seni ben geleceksin değil mi

Unutmak istesem unutamam ki

Unutulmaz bir yazdı o

Üsküdardan Maçkaya baktım Boğazdan sana aktım

Üsküdarlı Beylerbeyli saraylıdır öyle belli

Üstümüze kilit üstüne kilit yılları savurup attık

Uyku kaçtı gözlerimden gözlerini düşünürken

Uykusuz gecenin karanlığında kulağımda sihirli bir keman sesi

Uyu gözlerinde renksiz bir perde

Uzadı geceler sabah olmuyor

Uzağa gitme yakına gelme bütünü bölme yarımı yeme

Uzaklardan bakma öyle yanıma gel ki göreyim

Uzaktan bakıp ta avutma beni

Uzaktan güzelsin yakından güzel

Uzat dudaklarını öpeyim

Üzerinde ipim salıncağım var

Üzerinde ipim salıncağım var

Üzme artık kalbimi anla benim sevgimi

Üzülmek ne kadar boşmuş anlıyorum şimdi ben

Üzüntüyü bırak yüzün solmasın

Vazgeç diyorsun benden bunu nasıl söylüyorsun

Vira demir uşaklar (Trabzondan kalkış) GEMİCİLER

Vurduğun her yerden gül biter sanma

Ya zamanından çok erken gelirim dünyaya

Yağmur sonrası açan güneş gibisin

Yağmura susamış topraklar gibi

Yağmurlar düşünürüm gözlerinin içinde

Yağmurlar iner hep bulutlarımdan sabahın güneşi yüzüme vurmaz

Yağmurlar yağsın delice ıslatsın saçını bırak

Yağmurlarla ıslanan bahçede güller gibi

Yağmurlu bir baharı sarındık seninle biz

Yağmurlu bir günüydü unutulmaz o güzün

Yalan yeminler etme kapanma dizlerime

Yalnız bırakıp gidersin sonra yalnız kalma dersin

Yalnız kalbime giren...

Yalnız ona açtım gönül köşkümü

Yalnız senin aşkınla yaşayacak bu gönlüm

Yalnızlar ey yalnızlar halininizi biliyorum

Yalvarır nağmeler yok yine eyvah bir haber

Yanımda olmazsan nasıl gülerim

Yapma artık yapma naz

Yar gidiyor musun gitme içimde bir korku var