Fantezi

Şıngırdaksın fıngırdaksın vurdum duymazsın Raziye

Sırılsıklam (Seni candan) sevmiştim sana gönül vermiştim

Sırlarımı sakladım sazımın tellerine

Sırma saçlı kalem kaşlı

Sofalar seninle serin odalar seninle ferah

Sokaklar boşaldı güneş çekildi

Sokaklar gece gündüz insanlarla dolu

Sokakların hüzün dolu her bahar

Şol cennetin ırmakları akar Allah deyu deyu

Sol ki yaprak toprak seninle güçlensin

Son gül dağıldı son kuş uçup gitti

Son pişmanlık faydasız bu aşk artık imkansız

Sonbahar mı gelmiş böyle çok erken

Sorma şimde benden bu ayrılık neden

Söyle cicim söyle seni nerde göreyim (Gel sevgilim..)

Söyle kimden kaçıyorsun

Söyle kuzum (kuşum) hayaline onu biraz unutayım (*)

Söz gümüşse sükut altın diyerek susma sultanım

Sporcu kızlar

Şu cennet İstanbulun şirin boğaz köprüsü (Bozuk)

Su doğuştur,hepimiz için bir nimettir

Şu dünyaya gülerek bana candan gelerek gerçek aşkı bilerek sev beni sev güzelim

Şu kalbimin küllenen ateşini bir yaksan

Şu koca İstanbul dar gelir bana

Şu yüreğim yanıyor için için yanıyor

Şükrü Çavuş mert yürekli sert bakışlı kahraman

Suların koynunda mehtap uyanır (ÜSKÜDAR)

Sür oto Karşıyakaya bakma çok şakaya (*)

Sus dinle bak ruhumda yağmur yağıyor

Sus ne olur sus dinle gözlerimden şu anı

Sus sus sus kimseler duymasın (Bu gece ben..)

Susmak ne kadar zordu o akşam ona baktım

Susuz kalmış çöl gibiyim

Tam zamanı yavru kuşum

Tanımam kendimi geçtikçe zaman (MÜNECCİM)

Tarifsiz bir güzellik var yüzünde süslenmeye ihtiyacın yok senin

Tarihsel dokusuyla bir başka diyar (ÜSKÜDAR)

Terennüm eyliyor sesin (HALUKUN SESİ) (Eski yazı)

Terkedip gittiğin o günden beri

Tıpırtılar yağmurların yağışı

Tut ellerimden tut da bırakma

Tutamadım dilimi

Tutmuş arkamdan ağlıyormuşsun ben o defteri çoktan kapattım

Tutundum ışıksız karanlıklara

Uçun kuşlar uçun doğduğum yere

Uçun kuşlar uçun doğduğum yere

Uludağdan gülen bahar

Ümidimi bağladım saçının tellerine