Eserler

Zaman dursun öyle kal

Zaman geçmez ki yüzbinlerce kalbin vecd-i sekranı

Zaman geçti ol gül-ruye gider yok

Zaman gelir fani alemden biz de göçeriz

Zaman içinde ömür bir gün gibi çok kısa

Zaman içinde ömür bir gün gibi çok kısa

Zaman inad etti dönmüyor geri

Zaman iyice alçaldı aşklar görünür oldular

Zaman neden kısalır seninle beraberken

Zaman o gül gibi gül görmemiş zaman olalı

Zaman o gül gibi gül görmemiştir

Zaman oldu nigarımdan haber yok

Zaman olur gönül susar

Zaman olur ki anın hacle-i visalinde

Zaman sanki çözülmüş

Zaman yokluğuna sadece alıştırdı (Vasiyetin olmasa)

Zaman zaman sen düştükçe aklıma

Zaman zaman sen düştükçe aklıma

Zaman zaman sen düştükçe aklıma efkar basar

Zamana aldanıp da sakın beni unutma

Zamana dur de geciksin

Zamanda bir an dudaklara konan öpücük (BİR AN)

Zamanı durdur sana sevgimi veriyorum

Zamanı hiç düşünme nasıl geçer se geçsin

Zamanı unuttum gittin gideli

Zamanı var ki her bezmim anarsın

Zamanı var ki her bezmim anarsın (ararsın)

Zamanın ipek şalı okşadıysa saçını ( Emel Sayın)

Zamanın peşinde misin

Zamanla ağarır insanda saçlar

Zamanla aram yok kırılmışım pek (MELAL BURCU )

Zamanla ayrılığa alışırsın demiştin

Zamanla belki geçer bu aşk da hicran da

Zamanla ben her şeyi unuturum sanmıştım

Zamanla demişse de unutulurmuş insan

Zamanla küllenir bu aşk demişdim

Zamanla tükenir yok olur derdim

Zamanla tükenir yok olur derdim “YAKTI BU SEVDA”

Zamansız alıp da seni elimden şu felek hem sana hem bana kıydı

Zamansız alıp da seni elimden şu felek hem sana hem bana kıydı

Zamansız çıktın karşıma amansız sevdim seni

Zamansız Gidiş

Zamansız gittin neden neden terkettin

Zamansız kapımı çaldı ayrılık

Zamansız yağma yağmur yar söz verdi gelecek

ZAMBAK ZAMANI GELDİ (Güneşin batışını seyre..)

Zannederdim aşkımı bir şuha bağlarsam geçer

Zannederdim gönlümü bir şuha bağlasam geçer (*)