Türk Aksağı

Sevdim de seni can ü gönülden yaralandım

Sevdim sarışın bir kızı en körpe çağında

Sevdim seni çılgın gibi ey gözleri afet

Sevdim seni ey gül-beden

Sevdim seni ey nazlı melek var mı günahım

Sevdim seni pek ey bi-menendim

Sevdim seni pek mümkün mü geçmek

Sevdimdi seni can ü gönülden a güzel kız

Sevginin baharı mı derdinle geçen her dem

Sevginle inan gönlüme sen başka cihansın

Sevmekte sevilmekte gönül kısmetin azmış

Sevmişti gönlüm bir nev-nihali

Seyl ü ateşten emin olmaz yapılmış haneler

Şimdi bizim aramıza yola boyun veren gelsin

Sinem benim bir yar arar didem benim didar arar

Sinemde cana bir gül-i rana

Sinemde cana bir gül-i rana

Sinemde senin sinene ait bir ateş var

Sinemde senin sinene ait bir ateş var

Sinende solan neşeli bir zanbak olaydım

Siteminle kahrınla içim hüzün doluyor

Siyah kakülleri dökmüş kızıl güllere

Söğütler sıra sıra su verilir mısıra

Şol cennetin gülzarına

Soldukca günün matemi altında çiçekler

Soldukça günün matemi altında çiçekler

Solmuş güle bülbül gibi ağlar özümüz

Solmuş yüzün artık seni hiç kimse beğenmez

Solmuş yüzün artık seni hiç kimse beğenmez

Solsan da sararsan yine gül-penbe dehensin

Som altına benzer bir eserden geliriz

Son hatıra aşkımda kalan bir sarı saçtı

Son nefeste Peygamberim cemalini görebilsem

Sonbaharın zevki hoştur (*)

Söyle bana ey cilveger

Söyle ne zaman yollarımı gözleyeceksin

Söylendi bugün dildeki alemde o gözler

Şu dağlar ulu dağlar

Şu yıkılmış gönlüm abad olmuyor

Sular sarardı yüzün perde perde solmakta

Sular sarardı yüzün perde perde solmakta No-2

Sünbül gibi giysulerini özledi canım (Nota altı sözsüz)

Şüphe ile bakma dostum

Sur-i Hümayun leyl-i kaderdir

Sustukça sema kalbime hicranı fısıldar

Sustur hayatım hasta dilin pür avazını

Tacir kızı tacir kızı

Tagyir olunmuş güya (sanki) hevası