Türk Aksağı

Sen ordasın ben burada

Sen pek güzelsin çok bi-bedelsin

Şen şarkıların coştuğu yerde

Sende var iken hicab saki

Senden çekerim bunca elem hep deli gönlüm

Seni ben seviyorum seviyorum seni ben

Seni istasyonda buldum

Seni sevdim seveli Mecnun gibiyim

Senin aşkınla canım müpteladır ya Resulallah

Sensiz bu hayat olsa da cennet yine tatsız

Sensiz bu sabah bir acı rüyayla uyandım

Sensiz doğacak günleri akşam biliriz

Sensiz geçecek günleri ahımla eritsem

Sensiz geçemez artık inan zor geceler yar

Sensiz geçen eyyam-ı seher ömre hederdir

Sensiz gecenin var mı sabahı bilemezdim

Sensiz geçmez sevdiceğim bir günüm olsun

Sensiz görünür kapkara mehtabı leyalin

Sensiz gözüm kan ağlarım hâlim acep bilmez misin

Sensiz yaşamam bil ki bu söz bence yemindir

Sensiz yaşamam gel beni canımdan ayırma

Sensiz yaşanan günleri gün saymıyorum ben

Sensiz yine bülbül gibi gülden ırak aşkım

Sermest oluyor dinlese her dem dahi insan

Sermest-i müdam olsa da dil çeşm-i terimden

Serviye benziyor yarimin boyu (Nesine varayım zalim Selanik )

Sevda ateşinden tutuşup yandı bu sine

Sevda bağının güllerini dermeğe geldim

Sevda ehli dağlar yıkar

Sevda elinin bülbülü susmuş(uçmuş) gülü solgun

Sevda okunan gözlerine kalbimi verdim

Sevda okunur gözlerinin her gülüşünde

Sevda ona yaklaşma yanarsın tutuşursun

Sevda yaratan gözlerini her zaman öpsem

Sevda-yı aşkla daim yanarım

Sevda-zede kalbim işte sana bağlandı bu kış

Sevda-zedeyim aşkıma bir çare bulunmaz

Sevdalar açarken başıma taze çiçekler

Sevdalı gönlüm her zaman yari görmek ister

Sevdalı nefeslerle yakan sözleri vardı

Sevdamı dilim anlatamaz

Sevdamı yeşil gözlerinin nuru yarattı

Sevdası henüz sinede gönlüm gibi sağdı

Sevdaya düşmüş kam almak ister her işvegerden

Sevdaya gülen gül dudağın ömre bedelmiş

Sevdiceğim ey ru-yi gül dudakların bir cam-ı mül

Sevdikçe şu gönül sevgiyi bilir

Sevdim de inandım sana hem canımı verdim