Sofyan

Soydum kabayı/Aşkın elinden

Şöyle bir akşam üstü yanıma gelsen

Söyle ey dilber nesin sen can mısın canan mısın (Kötü)

Söyle güzel söyle bir selam yok mu

Söyle kuzum (kuşum) hayaline onu biraz unutayım (*)

Söyle nasıl yaşarım aşkın olmaz senin

Söylenmemiş gizli kalan kapkaranlık bir duyguyla

Söyler misin güzelim niçin darıldın bana

Söylerim söylerim hastadır gönlüm

Söyleyin kaderime ona hacet kalmadı

Soyun varından arından hele gel gir bu meydane

Soyun varından arından hele gel gir bu meydane

Söz vardır baldan tatlı

Söz verdim adına gelecek diye

Söz verdim gönlüme sevmem kimseyi

Söz verirsin gelmezsin hiç yüzüme gülmezsin

Sözlerin sanki bıçak bakışların sır gibi

Sözlerine inanmam artık yollarımı bekleme

Şu alemde gerçek miraç kalpde huzur kabede Hac

Şu benim divane gönlüm kimi derviş kimi sultan

Şu beste gelir hatırıma şimdi bu demde

Şu billur sabaha serpilen ötüş

Şu çilekeş masa neler anlattı

Şu çileli ömrümde sensiz sefa yok mu

Şu dağın ardında düğün sesi var

Şu dağlar ulu dağlar (II)

Şu dağlar yeşil dağlar

Şu dağları delmeli kül edip elemeli

Şu dere derin dere

Şu dere yonca (ALİM)

Su destisi elinde gülistandan geliyor

Su doğuştur,hepimiz için bir nimettir

Su doldurmuş testisini

Şu dünyada aramızda yaşarken (*)

Şu fani dünyaya geldin geleli gözyaşı döküpte ağladın mı hiç

Şu felek yüzüme gülmeyiversin

Şu gönlüm inan ki ayrılmaz senden

Şu gönlümü bilen gibi hem alan hem veren gibi

Şu gönül yurdunun haliki olur

Şu gönülden özlemin eksilmiyor bitmiyor

Şu günahkar gidişime dur diyemedim Allahım

Su içmeye gel de çeşme başına

Şu karşıdan gelen dilber gelir amma neden sonra

Şu karşıki yeşil yurttan ay doğdu (Eski yazı)

Şu kırgın kalbime sen bir medar olmaz mısın

Şu kırık gönlümü güldüreceksen

Şu koca İstanbul dar gelir bana

Şu kopan fırtına Türk ordusudur ya Rabbi