Düyek

Bahar oldu yine açıldı güller

Bahar papatyalar açtıkça güzel

Bahar senden almış bütün rengini

Bahar seni getirdi bana açılan bir gül gibi

Bahar seninle gelirdi hazansa sensizlikle

Bahar sensiz hazan sensiz olamaz

Bahar vakti gelecektin

Bahar yeli gibi eser yorulmaz

Baharda bu yıl bir melal var hüzün gibi

Baharda solan bir çiçek gibi

Baharı beklerken ömrüm kış oldu

Baharı görmedim ki dallarda çıktı gitti

Baharı hiç bitmeyen güzel bir bahçedeyim

Baharı müjdeler bir tek gülüşün

Baharı neyleriz ol gül-izar-ı gonca-femin

Baharı yazı güzü ayrı güzeldi geçti

Baharım ol çiçek çiçek gönlümde açmaya gel (*)

Baharım tükendi hazana döndü

Baharımı karakışa döndüren kara gözlerinden şikayetim var

Baharın geçse de üzülme güzel

Baharın gülleri açtı yine mahzundur bu gönlüm

Baharın ilk mehtabı ışıklı gözlerinde

Baharın son rüzgarı dönüyor kış yeline

Baharın yeşilinde sanki sen varsın

Baharını bilemem kışa benziyor güzün

Baharla gel içime dol ne olur yalnız benim ol

Baharla hazan birleşemez ortada yaz var

Baharlar geçip de gelmeden yaza

Baharlar gelip geçti unutmadım hiç sesini

Baharlar hazan olur açmadan solar gülüm

Baharlar tez geçer yaz olmayınca

Baharlar yazlar geçti mevsim şimdi sonbahar

Bahçede gördüm üç güzel

Bahçelerde karanfiller açıldı

Bahçemde açıldı yine güller

Bahçemde bir bahar günü açarak

Bahçemde güller soldu mevsim hazana döndü

Bahçemdeki çiçekler açıldı seni bekler

Bahçemdeki tek çiçeksin gönlümdeki kelebeksin

Bahçendeki gonca gülmüş

Bahçendeki gonca gülmüş

Bahçendeki renk renk açan gonca gonca güllere

Bahçenden derlediğin güllerini takıver

Bahçeye girdi güzel (LAM-CİM ŞARKISI)

Bahçeye girdim asma(kurdum) salıncak (Zenne Havası)

Bahr-i aşkta bî kararım ya rasûlallah meded

Bahr-i Aşkta Bî-Karârım Yâ Resulallâh Meded

Bahr-i umman dürriyem yerim mekanım kandedir