Düyek

Ayrılmaya kararlıysan son defa bir bak da git

Ayrılmayı bir an düşünüp kor gibi yandım

Ayvalık ey şirin diyar

Az mı bekledim seni ben

Az mı bekledim seni ben sor yollara inanmazsan

Az mı dedim öpme diye sen benim gözlerimden (*)

Az mı gezdim peşinde yollara sor sevgilim

Azam-ı nur-ı Hudasın ya Hüseyn ibn-i Ali

Azat oldu gönül kuşum ondan böyle bu duruşum

Babına düşdüm dahilek ya imamel aşıkin

Bad-ı saba melin melin esersin

Badeler seni söyler içtikçe kederinden

Bademler çiçek açar ilk yaza doğru

Bağ-ı aşkın andelibi Hazret-i Üftade’dir

Bağ-ı cemale çün erem

Bağ-ı maarif içreyiz

Bağ-ı sinemde açıp lale gibi dağ-ı derun

Bağa girdim üzüm yok (PENBE KIZ)

Bağçe-i alemi hoş bu ile doldurdu o gül

Bağdatdan yürüdü dilküşa ile

Bağından her güzel bir gül seçerdi

Bahar dalım gül yaprağım Söyle bana sen nerdesin

Bahar geçdi yaz bitti geldi firakıyla kış

Bahar geldi diyerek ağaçlar çiçeklenmiş

Bahar geldi gönlüme güldü diye gözlerin

Bahar geldi yine çok uzaklardan

Bahar gelip gül açanda

Bahar gelir bülbül öter

Bahar gelmiş bahçeme açmış zambak lale gül

Bahar gelmiş neyleyim neyleyim baharı yazı

Bahar gelsin çiçek açsın sevenler hep kucaklaşsın

Bahar gelsin çiçek açsın sevenler hep kucaklaşsın

Bahar gibi yaz gibi

Bahar gibi yaz gibi gönlüme akıverdin

Bahar gibi yaz gibi sevgilide naz gibi

Bahar goncası gibi

Bahar görünmez kış olur

Bahar gözlerinde bir ıslak Eylül

Bahar hazan olmadan

Bahar kadar güzelsin

Bahar meltemisin esiverirsin

Bahar müjdesiyle şakır bülbüller

Bahar nasıl geçerse çiçekler dallara

Bahar oldu açıldı gül

Bahar oldu düştük dile sende efgan eyle bülbül

Bahar oldu düştün dile sen de figan eyle bülbül

Bahar oldu sular akar çayıra

Bahar oldu sular karardı