Ağır Aksak

Gezdim yürüdüm dağları ormanları aştım

Git diyorsun dönme artık gözlerinden anladım

Gitti canan geldi hicran şimdi ruhum nalekar

Gittiğin yerde unutma bir gün olsun beni an

Gizli derdimden haber ver sen o yare ey saba

Gizlidir derdim gönülde söylesem yok dinleyen

Göğsünde açılmış iki goncayla baharsın

Gölgeni görmek için ey sevdiğim tenhada tek

Gonca-i nev açmasın verd-i şemin

Goncasından gülşenin bülbül şikayet eyledi

Gonce-i nazende hali gülşen-i ikbal iken

Gonce-i nev-hizveş açılmak istersen eğer

Gönlümü bir şuh-i tavşan

Gönlümü canana verdim oldu cananım gönül

Gönlümü hicrana yaktı ah o meh-veş neyleyim (*)

Gönlümü ömrümü ruhum sana vakf etmiş iken

Gönlümü teshir eden hüsn ü kemalindir senin

Gönlümün baş hanesinde saklasam canım seni

Gönlümün hissesi bülbül gibi efgan olsun

Gönlümün ihyasısın şuh-i şenim

Gönlümün neşesi aşkınladır ey mihr-i tarab

Gönlümün tek derdi sensin başka bir derd kalmadı

Gönlünü aç yare bir an aşıkı üzme sakın

Gönül bir şuh-i devrane ...

Gönül mutad-ı gamdır zar-ü-zar ağlar

Gördüğüm gün ruyini ey mehlika

Gördüğüm günden beri gülmedin yar candan bana

Gördüğüm yerde seni büht ile ey gonce-dehen

Gördüğümle ey gül-beden iradetim gitti elden

Gördüğün reng-i baharı sanma sen sabit durur

Gördükçe ben ey meh-cemal

Göreli gül yüzünü hayli zamandır a canım

Görmeden yarin yüzünü geldi geçti kaç bahar

Görmedim çok yıllar oldu sevdiğim o dilberi

Görmedim uysun felek amalime

Görmemiş mislini ben de bilirim çeşm-i felek (I)

Görmemiş mislini cana bilirim çeşm-i felek

Görmemiş zalim felek hiç biz ne demler görmüşüz

Görmesem gül yüzünü bir gece ey mah-ı cenan

Görmez oldu çeşmimiz hicrinle hab

Görsem seni koynumda perişan yatıyorken

Görünür mü gayrı alem dideme

Göster güzelim hücre-i ezvak-ı visali

Gösterirken ruy-i zerdim derd-i mafibalimi

Gösterirken ruy-i zerdim derd-i mafibalimi

Göz süzerek bezme geldin

Gözlerim gözlerine hayrandır

Gözlerimden çıkmıyor bir dem hayalin hiç senin