Uşşak

Yürüyordum ağlıyordu ırmaklar (ANADOLU)

Yüzlerce yıl evvel pirimiz gelip

Yüzün nur-i Hüdadır ya Muhammed

Yüzünde güller açmış gözlerinde duygular

Yüzünden gözünden binbir iz taşır

Yüzüne bakınca canım tutuşur

Yüzünün rengi solmuş sonbahar gülü olmuş

Zahid bize tan eyleme Hak ismin okur dilimiz

Zahit gel gör halimizi dinle..

Zale an kalbi tevella hulfena

Zalim beni yalnız bırakıp kaçtı bu akşam

Zaman Az Yol Kısa

Zaman o gül gibi gül görmemiştir

Zamana aldanıp da sakın beni unutma

Zat-ı Hakda mahrem-i irfan olan anlar bizi

Zaten sitem -i dehr ile ben olmuş iken zar

Zehi cemalek fetenni ya ayni

Zehir olsa seve seve içerdi

Zehir saçan sözlerinle günahsızım deme artık

Zekayi hicr ile mahzun onu vaslınla kıl memnun

Zevkle geçecek her gününün nuru kararsın

Zeybek Havası

Zeybek Havası

Zeybek Havası

Zeybek Havası

Zeybek Havası

Zeybek Havası

Zeybek Havası

Zeybek Havası

Zeybeklerle gezer dağlar başında

Zikr İçinde Padişâh

Zincirini aşkın gülerek boynuma taktın (Kötü)

Zindan iki hece Mehmedim

Zir-i nikabı işveden mah eyleyip arz-ı cebin

Zülfüne oldu esir azadeler

Zülfünü görsem izarın üzre ey hur-i cemil

Zulmet-i hicrinde bi-dar olmuşam ya Rab meded

Zulmetle ayrılık bestesi yapan (GECELER)

Zulmetle dolan kalbimi aydınlatacaktın