Şehnaz

Söyle o gül çehreye lebleri gül goncaya

Subhu bulsam sine-i safında bir şeb ey peri

Şuh-endaz sevdiceğim benim canım efendim (*)

Şüpeyr ü şepper mürşid ü rehber

Sürülmez safası doğacak aşkın

Sustukça sema kalbime hicranı fısıldar

Süzdükçe güzel gözleri belliydi melalin

Süzülen aynalaşan bir suya akmış gibiyim

Tahmedü hem halikul ekvan

Tarihinle geçmişinle bir değersin Üsküdar sen

Tutuşan sineme bir dilber-i şadan geliyor

Umudum yok gönül

Unutma ol sitemkare kuzum benden selam söyle

Vaktidir ey gonca leb gel gül açıl güller gibi

Vardım ki yurdundan ayağ göçülmüş

Ya nasü makrunel-havacip cani

Yalnızım gözlerimde yine büyüyor gece

Yalnızlığın girdabında seni arıyorum

Yandım kül oldum aşk meydanında

Yarin biliriz bezmimize rağbeti vardır

Yatmış uyumuş serpilip ol nahl-i melahat

Yel değil bu ney sesi ateşle aşk

Yeni baştan bir dilbere yandım ben

Yıllar yılı bakışırız seninle gel dedin de gelmedim mi güzelim

Yılların üstünden kaç bahar geçti

Yorgun bir ırmak gibi artık çağlamaz oldum

Yüreğimi ezmezdim sokak sokak gezmezdim

Yürük değirmenler gibi dönerler

Yüzün mihrabımdır secde-gahımsın

Yüzün mirat -i zat-ı Kibriyadır ya Resulallah

Zahid bize tan eyleme Hak ismin okur dilimiz

Zeybek Havası

Zeybek Havası

Zülfüne baktıkca ey şuh-i cihan