Müstear

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi (*)

Şebabet geçti artık zevk-i mazi bir serab oldu

Sen cennete gittin cehennem bize kaldı

Sen geldiğin an meclise pervanen olur dil

Sen gidersen bu gönül devleti nisyana döner

Sen gülü aşk bahçemin ben bülbülü olayım

Seni ömrüm boyunca özleyip anmak için (*)

Seni sevmekte ben bi-ihtiyarım

Sensiz doğacak günleri akşam biliriz

Sevdaya düşmüş kam almak ister her işvegerden

Sevelim Hazret-i Mevlanayı

Sevgi bağı Konyada örün diyor Mevlana

Sevmez miyim ey şuh seni

Şifa-yı vasl-ı kadri hicr ile bi-mar olandan sor

Sirto

Sirto

Son şarkı oldu haram hiç sorma azdı yaram

Söyle ey dil bais-i ahın nedir

Suç sende midir bende midir sorma bilinmez

Sunma mey serv-i hıramınla serhoşlanırım

Suz-i aşkı sorma benden gözlerimden bellidir

Süzüldü dide-i sevda-penahın

Ta ezelden derbeder bir aşık -ı üftadeyim

Tagyir olunmuş güya (sanki) hevası

Taştı rahmet deryası gark oldu cümle asi

Tiğ-i aşkı merhem edip derd-i bi-dermanıma

Var olan Hak varlığıdır benden edersen sual

Varsın bu gönül kendini ateşlere yaksın

Vech-i yare duş olan alemde seyran istemez

Ya Habiballah kaçan kalkar cemalinden nikab

Ya İlahi ism-i Azam hakkı çün...

Ya Rab beni sen hal-i perişana düşürme

Yaktım abayı ben sana

Yaprak nasıl düşerse akıp kaybolan suya

Yardan kabil mi dûr etmek dil-i dîvâneyi

Yare faş et razını amma dehanın duymasın

Yıllarca direndim beni hep yendi hayalim

Zevk-i dilberle gönül düşme gama

Zeybek

Zeybek