Muhayyer Kürdi

Dil esir-i zülfün iken şivekar

Dil-suz eden ol afeti tab-ı nazarımdır

Dilde aşkı unuttum hep ağladım gülmedim

Dilden Arşa yükselen bir duadır şarkılar

Dinliyorduk başbaşa dalgaların sesini

Dinmiyor gönlümün hıçkırıkları

Diyorlar beyazmış birinin teni

Dışarda yağmur var gözyaşım gibi

Doğacaktır bir gün yarınlar

Dökülmüş omuzlara ipek gibi saçların

Dokunduğun her şeye imreniyorum

Dokundukça bağlamamın incecik sarı teline

Dolarken gönlüme bir tatlı hüzün

Dön gel güzelim Körfezi terk etmede yazlar

Dönüşü zor yadellerden

Dost bağından çiçekler verirsem kucak kucak

Dudağımda sen tek hece

Dudağından bir öpsem yorulacak değil ya

Dudaklarında arzu kolarında yalnız ben

Dün akşam feryadıma neden kalbin taş oldu

Dün gece yine geldim kapına

Dün geçmiştir geri gelmez

Dün kahkahalar yükseliyorken evinizden

Dün zirvede idik bugün etekte

Dünya bir oyun bahçesi

Dünya dünya yalan dünya uyma dedim şeytana

Dünya güzeli kırlangıçlar ahenkli uçar bu yerde

Dünyada aşk denen kelime yalan

Dünyada güzellik var biçim biçim

Dünyalara değişmem kalbimdeki sevgini

Dünyamda güneşimsin

Dünyamı sararken tatlı gülüşün

Dünyanın güzelliği senden arta kalandır

Dünyaya bak dünden kalan

Dünyayı görmeyen gözlere eyvah

Dur bakalım güzel kız aşk öyle kolay değil

Durmadan artsa da saçımda aklar

Durmadı hiç saatler gelip geçti o anlar

Düşen bir yaprak görürsen beni hatırla demiştim

Düşen sarı yapraklar dönse de bir gün dala

Düşen sarı yapraklara yağan deli yağmurlara

Düşlerimde ezelden bir sen varsın bir de ben

Düşmüyordu şarkımız o gül dudaklarından

Düştüm Aşk Ateşine Ciğer Püryan Eyledi

Düştün gözümden artık bana ait değilsin

Düşün ki umut denizinde vurdular bizi

Düşündüm sevgilim her şeyi baştan

Düşürmem aşkıma elem gölgesi