Karcığar

Bu gönül ne gülde ne gülşendedir

Bu güzellik var mı başka bir yerde

Bu hayat kimseye baki değildir

Bu kış hanım İstanbula taşın da

Bu şarkım sana söylemek için

Bu yosmalık geçer bu çağ değişir

Bugün bayram günüdür yarim köyün gülüdür

Bugün bayram sevinelim

Bugün bize pir geldi gülleri taze geldi

Bülbül niçin böyle feryad edersin

Bülbül olsam kona (da ) bilsem dallere

Bülbül sesi ah oldu bu yıl fasl-ı baharda

Bülbülleri pür şevk ediyor hüsn-i beyanın

Bülbülüm ötmez oldu

Bülbülün çektiği dilinin belası

Bütün renkler içiçe bakar kalırsın hayran

Çağlayanlar cuş eder bi-dar eder çeşmanımı

Çal udunu lutf et güzelim dinleyim ben

Çalabım bir şar yaratmış iki cihan aresinde

Çaldıkca doğar gönlüme eşar-ı nev-a nev (*)

Çalsın sazlar dolsun bütün kadehler

Çamlıcada gördüm bugün ben onu (Penbeli Kantosu)

Cânan bağının güllerine bülbül olaydım

Canan diye bin ah ile feryad etme gönül

Canan elinin güllerinin bağı göründü

Canan illerinde aşk mı muradın

Çaresiz bir derde düştüm oldu aklım serseri

Çatal matal şeşhanemin dumanı

Çayır çimen içinde gördüm bir köylü kızı

Çayıra serdim postu imanım

Çekme mihnet yar için dünya misafirhanedir

Çektiğim derd ü meşakkat yok mudur bir çaresi

Çektim cefasın hayli zamandır

Cenab-ı Pakine layık amel yok

Çengiler oynar oyunu

Çeşmanı o mehveşin eladır

Cevr-i sitemin yareledi cismimi Billah

Ceylan gözlerinin candan bakışı içime kış günü bahar getirir

Çiçeklerden güzel yanağın solmuş

Çıktı çayıra kuzu güldü kırların yüzü

Çıktık yine bu sabah gamlı yollara erken

Çok yazık gençliğim yolunda oldu ziyan

Çok zamandır gelmez oldun nev-civanım yanıma

Çoktan beri ey bülbül-i gülzar-ı letafet

Cüda düştüm sevdiğimden ruz ü şeb kan ağlarım

Dağda bülbüller ötüyor gel ey civanım

Dağda tavşanlar geziyor

Dağları hep kar aldı gülleri hep har aldı