Karcığar
1.010 eser
Beni candan usandırdı cefadan yar usanmaz mı(B. Araban )
Beni sorma bana ben ben değilim
Benim gönlüm seher yeli eser durur deli deli- Benim olsan ben seni severim ah severim
Benim serv-i hıramanım efendim nazlı sultanım
Benim yarim koklanmamış bir gonce gül olmalı
Benimsin kaşınla gözünle benim
Benliyi aldım kaçaktan
Beyaz tene siyah sorma
Bezm-i elestin camını sundu bize Sübhanımız
Bi-kes ü bi-çareyim ah ağlarım
Bi-vefa yar elinde heder oldu gençliğim
Bilirim sözün söz değişmemiştir
Bilmeden ateşini kalbime yaktın da gittin
Bilmedin kıymetini sevgimin nazlı çiçek- Bilmem ki neden hep seni eller sarıyor
Bilmem ki safa neşe bu ömrün neresinde
Bilmem ki sen gidince gelen karlı kış nedir
Bin renc ü elem toplanarak ruhuma dolsa
Bin zeban söylersin ol çeşm-i sühan-perdaz ile- Binbir emelin rüzgarı hıçkırırdı sesinde
Binlerce güzel görsem yine kalbim sendedir
Bir alev saçlı güzel gönlüme akıverdi
Bir alevdir gözlerin bana bakma ne olur- Bir bahar gibisin güzel yüzünle
Bir bahar öncesi gelecek gibi
Bir beste için titrediğim çok senelerdi- Bir daha kimseye içimi dökmem
Bir esmer dilbere oldum mübtela
Bir gariplik var zamanda dostlar garip eller garip
Bir gölge ol beni peşinden koştur
Bir gonca gülün revnakı parlar deheninde (*)
Bir gonca iken vuslatımız derd ile soldu
Bir goncaya bir hare nigah eyledi bülbül
Bir gönül yangınının yaktığı pinhan ateşi
Bir gül koparıp göğsüne tak
Bir gün bile olsun beni sensiz koma lütfen
Bir gün gelecek sen de beni anlayacaksın
Bir gün sevilenden ve sevenden ne kalır
Bir gün seviyor ertesi gün kıskanıyor kalbi derinden
Bir güneşe bir sana baktım gözüm karardı
Bir hayalin ardından yıllarca koştun gönül
Bir hayli yıldır açtığı yok gonca-i gülün
Bir hoş tekellüm eyler ol afet çıtır çıtır (*-eski yazı)
Bir ince fidansın eğilirsin bükülürsün (*)
Bir ipek dokunur dudaklarıma bakarım önümde ellerin durur
Bir Karadeniz oyunu oynayalım
Bir kere gel desen bak neler olur