Hicaz

Birinci sevdiğim ilk göz ağrımdı

Birini sevmiştim onsekizinde

Birinin çeşmi siyah birinin zülfü zerrin

Birlikte geçen her günümüz kalbime dolsun

Birlikte geçer ömrümüzün günleri sandım

Birlikte içmiştik aşkı badeden

Bitiveren yollar gibi geçiveren yıllar gibi

Bitmeyecek sanmıştım her şeyin sonu varmış

Bitmeyen bir gecenin sabahında uyandım

Bitmeyen Şu Ahu Vahım Bahtına Hemvaredir

Bitmez bir gönül yası içimde senden kalan

Bitmiyor nale vü figan

Bitsin artık bu ayrılık dinsin gözde çağlayan sel

Bitsin artık bu çile bu keder bu işkence

Bitti her emel bitti güneşim söndü gitti

Biz aleme çareyiz sana karşı çaresiz

Biz Cerrahi canlarıyız

Biz de toz pembe görürdük dünyayı onsekiz yaşımızda

Bize bir hoşca nigar olsa da bir olmasa da

Bizim sevda yolumuz ta ezelden çizilmiş

Bıktım artık beklemekten unutacağım her şeyi

Bırak cefanı işveni göster

Bırak her şey öyle kalsın son sözünü söyleme git

Bırakıp gidiyorsun niçin veda etmeden

Bırakıp gittiğin akşam beni ey şuh-i şenim

Bıraktın gittin neden neden gönlüm hep kırık

Boğaziçi şen gönüller yatağı

Boğazında düğümlenen hıçkırık olayım (*)

Bölük bölük turna geçer yüceden

Bomboş kaldı sokaklarım

Bomboş kalıyor her gidenin attığı gönlüm

Boş kalan kalbimi doldurmada derdim kederim

Boş yere aldatıp ağlatma beni

Boş yere yaşadım şimdiye kadar

Boşuna yalvarma gönlümü sana bağlamam güzelim

Boyandı bayrağım şehit kanıyla

Böyle kaç yıl geçecek göz yaşlı gönül kırık

Böyle kurulmuş dünya sevgiler bitmeyecek

Böyle mahzun durma ey nur-ı cemal (*)

Böyle vuslat istemem hicran ateşi kalsın

Böylesi yaşamak yaşamak değil düşlerin kabustan farkı kalmadı

Boynunu bükme dolap ( Dertli dolap )

Boyu bir bahar dalı dudağı çiçek balı

Bozuldu lanesi üftadeganın

Bozuldu revnak-ı bağ-ı baharım

Bu acının kahrını bir ben bir de başım bilir

Bu akşam içinden üzgün gibisin

Bu akşam senin için bir şarkı besteledim