Udi Sadi Bey (Erden)

Adalının konyak içtim elinden

Ağyar eli değmiş gibi birdenbire soldun

Aldı yine gönlümü bir Değirmendereli

Artık yetişir girye-i hicranını dindir

Aşkın deryasına daldırdı beni

Ateşin bağrımı yaktı ey dilber

Ben kurtulamam gözlerinin cazibesinden

Ben senin haşre kadar benden esirin olayım

Beyhude emellerle harab olma gönül

Bin gamze değer gülüşün afet-i canım

Bin vad-ı vefa etmişdin ki daha dündü

Bir balıkçı kızı gördüm Mersinde

Bir gaşy-i müebbedle koynunda bayılsam (*)

Bülbülün feryadı ancak bir güle

Coştum yine ben sevgili şakrak gazelinden

Dünyada biricik sevdiğim sensin

Düştükce beyaz omzunu örten koyu tüller

Duyduk baharın zevkini güller gibi biz de

Esmerliği yıldız dolu bir yaz gecesiydi

Ey felek yetmez mi kahrın bahtı yok bir can için

Ey kahraman ey gazanfer ulu şanlı ordumuz (Ordu Marşı)

Gayet güzelsin pek dil-rübasın

Gül mevsimidir gül yüzünün gülleri gülsün

Güller mi saçar saçlarına kırmızı yaldız

Gün battı gece oldu fakat derdim uyandı

Hatıra geldikçe cana dideler giryan olur

Hicran ile dil-hasteyim ümmid ile nalan

Hicrinle dolar kalbime hep zevk ile çağlar

İftirakın açtı bende yareler

Kaç yıl oluyor gözlerinin hastası oldum

Kalb-i mahzunum seninçün ah eder

Kalbimde çağlayan bir yeşil pınar

Kalbimle güzel günleri andım da derinden

Kim görse seni aşkına hasr-ı emel eyler

Kimin mecbur-i hüsn ü anısın şuh-i şenin kimdir

Longa

Longa

Longa

Longa

Longa

Longa

Longa

Mihnet-i dünya ile (Eski yazı)

Ne gülün rengini sevdim ne de bülbül sesini

Peşrev

Peşrev

Ravza-i hüsnünde güller münkeşit güldükçe sen

Sabah oldu aman et arz-ı didar