Namık Kemal Aktan

Açacak her çiçek senin sevginle

Aceb şu yerde var mola

Adını ellerimle çizdim altın kumlara

Ağlamak senin içinse değer gözyaşlarına

Akşamlar çok sessiz geceler ıssız

Al gülün dalında diken var diye

Alev alev bakışın rüya mıdır sarışın

Ankarada rastladım bir meleğe

Ansızın gir rüyama güneş seninle doğsun

Aşık olsaydım sana kaptırsaydım kalbimi

Ayrılık vaktidir dayan gözlerim

Ayrılık yok diyordun hani yoktu ayrılık

Ayrılıktan bu yana dolu gönüller gözler

Bahar geldi diyerek sevindim neşelendim

Bak ağladın da ne geçti eline

Bak güzelim beni dinle kahrolurum siteminle

Bakma bana öyle dayanılmazsın

Batar durur kalbime diken gibi

Beklettin bir yazı kırda bayırda

Belki sen gidiyorsun diye bunca gözyaşı

Ben aşk nedir bilmiyordum

Ben bir aceb ile geldim

Benim olmak istersin istersin biliyorum

Bilmem ki ne sebeple dünyaya attı kader

Bilmem nasıl anlatsam sana olan sevgimi

Bir damla yaş olsam gözünden akan

Bir dünya istiyorum beni mutlu edecek

Bir selam gelmiyor sevdiğim senden

Bir sitem bir bakış kahreder beni

Biri beni anlamalı

Bu mahzun bakışla bu bükük boyun

Bu nefes senin için çarpan kalbim senin için

Bu yalancı dünyada sevmeyince birini

Bugün yine inledim hal-i perişanıma

Buna derler sevmek diye aşk diye

Çiçek çiçek bahçemden güller dermeye geldim

Çiçek takmış göğsüne kurban olam süsüne

Dağ pınarlarından avuç dolusu

Dal sarkar kartal kalkar kartal kalkar dal sarkar

Darılma hiç sitem edip selam verdin almadın ki

Darmadağın et saçını gül biraz

Düğümdün halı oldun derdinin şalı oldun

Duman tüter ince ince

Düşlerimi hayra yorsan hayır kalmaz yorana dek

Gamzene kondurdun simsiyah beni

Gamzene Kondurdun Simsiyah Beni

Gel desem yıllar sonra sesimi duyar mısın

Gerçeğe kim karışır küsen olsa barışır (DOĞRU SÖYLE DOSDOĞRU)