Mustafa Töngemen

Sen de toprak sen de taştın

Sen filiz gül dalında pembe pembe açacak

Sen gidince gurbet oldu burası

Sen gittin kalmadı gönlümde bahar

Sen gittin kalmadı gönlümde bahar

Sen gittin kalmadı gönlümde bahar

Sen gözleri bahar saçları hazan

Sen gözleri bahar sen saçları hazan dünya güzeli

Sen kalbime zorla girdin

Seni bende buldum sende kaybettim

Sensizlik dinmeyen bir ağrı gibi

Sensizlik dinmeyen bir ağrı gibi

Sensizlik dinmeyen bir ağrı gibi

Sevgim uzakta kaldı sevdam hep oralıdır

Sevginin aşılmaz dağında olsam

Sevginin yol vermez dağında olsam

Sevginin yol vermez dağında olsam

Şiir de şarkı da saz da güzeldir öyle bir güzel ki gönül dayanmaz

Şiirde şarkıda sazda güzeldir öyle bir güzel ki gönül dayanmaz

Şimdi yoksun hayalsin yüreğimde sancısın

Sokaklar boşaldı güneş çekildi

Söyle ey dost söyle ey can

Şu geçen yıllara sor bak seni hala severim

Telefon çalmıyor mektup gelmiyor unuttun güzelim unuttun beni

Uçtu yıllar geçti ömrüm ben duruldum Allahım

Yanma kalbim yanma artık bende takat kalmadı

Yanma kalbim yanma artık bende takat kalmadı

Yanma kalbim yanma artık bende takat kalmadı

Yanma kalbim yanma artık bende takat kalmadı

Yanma kalbim yanma artık bende takat kalmadı

Yüreğime ateş düştü sensiz her yer gurbet şimdi

Yüreğime ateş düştü sensiz her yer gurbet şimdi

Yüz yerinden yaralanmış kırılmış deli gönlü zapteylemek zor bugün