Mustafa Sevilen

Hiç düşmedi dilimden ne hatıran ne adın

Hıçkıran gönlümün feryadı gitmez

Hülyalı bakışların su gibi akışların

İpek saç savrulmaz mı denizler durulmaz mı

Kalbim kanat takmış gamlı geceden (*)

Kalbimdeki ateşi rüzgar olup savurma (GİZLİ KALSIN GÜNAHIM)

Kapanmaz bu yaralar figan olur içimde

Kimler ayırdı bizi kimler etti perişan

Kimler ayırdı bizi kimler etti perişan (*)

Körfezdeki üç beş güzel söylesinler şarkı gazel

Kuşdilinde bir gece ay denize inince...

Kuşdilinde bir gece ay denize inince...

Lale sünbül yana yana hayran olmuşlar sana

Mademki hayatın sonu hicranmış

Mevsimler yas tutup çöller ağlasın

Mevsimler yas tutup çöller ağlasın

Ne dualar ettik yüce Mevlaya

O ipek saçının bir tek teline (*)

Ömür denen kitabın bir köşeye atılmış

Ötmüyor bahçende bülbülü şeyda

Sakarya Çanakkale göründü son merhale

Sallanır dile gelir bülbüller güle gelir

Sana hasret ölmekse bu dünyada kaderim

Sazlar durmadan çalsın gönüller zevke dalsın

Sendin rüyalarda inan gördüğüm

Sevda bir fırtına kalbim bir umman

Sevda bir fırtına kalbim bir umman

Sevda yollarında beyhude gezdim

Silinmedi gönülden ne hatıran ne adın (*)

Şu gönlümü derde saldın

Susuz pınarlara döndürdün beni

Yanağının rengi var yediveren güllerde

Yemin ettim Tanrıya

Yine efkarlıyım dilim dönmüyor

Yıllarca aradığım hasret ile yandığım

Yüce dağdan esen yelden sazımdaki kırık telden (*)

Yüreğimde bir sızı hayalimde baharsın

Zümrüt kıyılarda sisler gibisin