Mehmet Erbulan

Gülünce güzel yüzün terkeder beni hüzün

GÜNAH BENDE (Her halinle her şeyinle..)

Gündüzlerim olur gece

Günler aylar derken geçti seneler

Günüm kara gecem zindan (SENSİZ ANKARA)

Hangi kalbe düşmüş de aşk ateşi yakmamış

Hani yollar kapansa kalbden kalbe yol vardı

Hasretin kalbimde sanki bir hançer

Her günüm kapkara zindan gibidir

Her halinle her şeyinle güzelsin (GÜNAH BENDE)

Her mevsim bahçesinden goncalar dermek için

Her mevsim bahçesinden goncalar dermek için

Her ne yöne baksam da hep seni görüyorum

Her sabah karşıma yolda çıkardın

Her yerde bin hatıra her şeyde sevgi izi

Hisli bir romandır benim hayatım

İçimde bir ateş durmadan yansa

İçimde yıllar yılı yaşadın git demedim

İçimde Yıllar Yılı Yaşadın Git Demedim

İçiyorsam her akşam elbet bir sebebi var

İnan sevgilim inan aşkıma sevgime inan

İnsafın yok mu senin (EY SEVGİLİ SANA)

İstanbulu artık hiç sevmiyorum

Kafesin kapısın elimle açtım

Kalbin ateş kesilir bir mecnuna dönerdin

Kalmadı sabrım ...(SENSİZ YİNE BU AKŞAM)

Kalmadı ümidim yazda baharda

Kime derdim söyleyim halden bilmezse

Kirpiklerim ıslak başım dumanlı

Kışa dönsün baharım

Madem ki gidiyorsun bırakıp burda beni

Madem sende hiç vefa yok şu kalbimden çık ta git

Madem sende vefa yok çık kalbimden çık da git

Mahzun kalbim günden güne aşkınla eriyor

Melek yüzlüm ne güzelsin yeni açmış çiçek gibi

Mevlana döne döne sana geldim yine sana

Mevsimleri bile geri döndürsem

Milyonların içinde yapayalnız kalırsan

Mutluluk ne güzel şeymiş doğrusu

Nasıl geçti o günler

Nasıl kırdım seni ben nasıl üzdüm boş yere

Nasıl unutsam seni bilmem nasıl

Ne ara ne sor beni ne çağır ne de sen gel

Ne aşkıma bir cevap ne başka şey beklerim

Ne bir sevgilim var ne de bir sevenim(ÇİLELİ BAŞIM)

Ne çabuk geçiyor günler yanında

Ne kadar gizlesen kendini benden...

Ne yaptımsa olmadı seni unutmak için