Ahmet Uzel

Sana yok hiç diyecek söz meleğim

Sanma güldürdü bu gönlüm aşık -ı bi-çareyi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Sebep sensin gönülde her melale

Sen aşık -ı nazende eda yar-ı ezelsin

Sen bana evvel ne lütufkar idin

Sen beni bir lahza unutma sakın ey yar

Sen bezmimize gel güzelim bade getir

Sen bütün aşıkların sevgili cananısın

Sen cananına canan efendim

Sen niye bende aşk bulmadın gitti

Sen olmasan güzelim kim olur yarim

Sen var iken baht-ı dilde ey afet

Sen varken ben aramam aşkı ey yar ellerde

Sende ey ateş-i suzan bana var ah nice derman

Senden çekerim bunca elem hep deli gönlüm

Seni ben güzelim ölsem unutmam

Seni ben severim yar

Seni bilmem nasıl bulsam

Seni çoktan gönül ister göremem hiç güzelim

Seni gördüm seni sevdim sana yar oldum

Seni görüp sevmek suç mu efendim

Seni her an görebilmek ne güzel

Seni ister gönlüm artık bezm-i yare ey peri

Seni ne güzel yaratmış özenip de

Seni sevdi gönlü mahzun sana yandı

Seni sevdi gönül ey yar bu derdinle perişanım

Seni sevdim güzelim hayli zaman

Seni sevmek bana bin dert oluyor

Seni sevmek için ey yar kime ben yalvarayım

Senin aşkın beni bağlar güzelim

Senin aşkın beni yakar meleğim

Senin bağrımda yerin var yüz-ü mahım

Senin gönlün kime düştü a canım

Senin hükmün neden böyle

Senin sesin ne güzel senin sesin ne hoş

Sensiz ey yar bu gönülde gayrı sabah olmuyor

Sensiz ey yar bu hayatın neşesi olmaz

Sensiz geçemez artık inan zor geceler yar

Sensiz geçen her lahza bana derd-i elem gül

Sensiz geçmez sevdiceğim bir günüm olsun

Sensiz olamaz bu aşık -ı zar

Sensiz olunca seni özlerim

Sevda yaresi benzeri bir yare bulunmaz

Sevda-yı muhabbet kalbimi yaktı

Sevda-zedeyim aşkıma bir çare bulunmaz

Sevda-zedeyiz saki bize sun cam-ı şifayı