Eserler

Zuhurun bais-i halk-ı cihandır ya Resulallah

Zülf ü zencirin şu bahtım bağlıyor

Zülf-i canane niçin bar oldun

Zülf-i semen-bu manend-i şeb-bu

Zülf-i siyeh gönlümü hep bağlıyor

Zülf-i siyehe bağladığım kalbimi dinle

Zülf-i sünbül-i buyini etmiş kemend

Zülf-i zencirine bağlandı dil ah çaresiz

Zülf-i zer-tarın gönüller bağıdır

Zülf-i zer-tarına bağlandı hayatım emelim

Zülfü siyâhına râm oldu şu kalbim ey çiçek

Zülfün gibi ey şuh-i sitem kare mi vardır

Zülfün görenlerin hep bahtı siyah olurmuş

Zülfün hevesi gönlümü sevdaya düşürdü

Zülfün içre vechini cana çu pinhan eyledin

Zülfün içre vechini cana çü pinhan eyledin

Zülfün içre vechini cana çü pinhan eyledin

Zülfün ki benim sünbül-i bağ-ı hevesimdir(**b)

Zülfün teline gönlümü sen bağlamadın mı

Zülfün tellerini okşasa seher

Zülfün ucunda meh-lika

Zülfündedir benim baht-ı siyahım

Zülfündedir benim baht-ı siyahım

Zülfündedir benim baht-ı siyahım (2-6 ve 7 İki nüsha)

Zülfüne baktıkca ey şuh-i cihan

Zülfüne dil-besteler zülf-i perişanın kadar

Zülfüne oldu esir azadeler

Zülfünü görsem izarın üzre ey hur-i cemil

Zülfünü perişan etmiş serv-revanım geliyor

Zülfünü ruhsara dök sünbül gibi

Zülfünü ruhsara dök sünbül gibi

Zülfünün dil-bestesiyim gördüğüm günden-beri

Zülfünün oldum esiri etme azad istemem

Zülfünün oldum esiri etme azad istemem

Zülfünün tar-ı şuaı basıramdır şanesi

Zülfünün zencirine bend eyledi şahım beni

Zülfünün zincirine bağlı dil-i divaneyim

Zülfünün zincirine bend eyledi şahım beni

Zulmet görürüm her gecenin rengini sensiz

Zulmet-i hicrinde bi-dar olmuşam ya Rab meded

Zulmetle ayrılık bestesi yapan (GECELER)

Zulmetle dolan kalbimi aydınlatacaktın

Zulmette ela gölgede mavidir o gözler

Zulmü pek çok insafı az

Zulmü pek çok insafı az hayata karşı aşkımız

Zulmün yeter gözlerimden gir bak içeri

Zulmünden yok şikayetim sen devam et güzelim

Zülüflerin boynuma düğün bağlanmış (yar)