Türk Aksağı

Çehrendeki tılsımda bahar lezzeti gördüm

Cennetin ta kendisi güven huzur beldesi

Çevrende daim pervanenim ben

Cevrin yetişir sanma aman ol ki sitemkar

Cezb etti gönlüm bir serv-i kamet

Cismin beni terk etse de ruhun yine dönmez

Çılgınca sevip titrediğim günleri an sen

Çınlar daha dünmüş gibi gönlümde sesin

Çırçırda Onu bekledim heyhat bugün ben

Dağlar yarimi gördün mü

Dağları aştım ben dudum

Dalgın uyuyan yareli kalbimde yerin var

Dam-ı aşka düştü divane gönlüm

Dargın gezen yar endamlı esmer

Değmez bu ömür boş yere feryada gönül

Dehrin gülüşü sahte bu ezvaka inan yok

Dervişlerin hırkasını..(Yunusun yolunda aşka vardık)

Deşme dağ-ı sine-i suzanımı

Dil bülbül olup gonce-i gülzara sarıldım

Dil sevdi seni şevk ile ey çeşmi siyahım

Dil umarken vaslını ey gonca-i nevres -nihal

Dil verdim ol gül-gonce izare

Dildarına gamzenle ne taşlar atışın var

Dilerim buse olup kalmağı her an dudağında

Din-i Muhammedin iki kurbanı

Dırvana vurdum uçdi

Doğdun yine sen gönlüme bir nur gibi şimdi

Dökmüş seherin meltemine ıtrını yıldız

Dokunduğun her şeye imreniyorum

Dün gece mey meclisinde maha benzer bir civan

Dün gece sende ben derdmende

Dün seher vaktinde gördüm bağda ol serv-i mehi (I)

Dünyam siyah akşam mıdır

Dünyaya mağrur kişi tövbeye gel tövbeye

Dünyayı saran aşka gülerdim

Durgun suda mehtab gecenin hüznünü ağlar

Durgun suya kaç sandal için indi şu mehtab

Durgun suya uygun akıyor şimdi zaman da (KÖRFEZ)

Düş ben gibi aşka sadakat ne imiş gör

Düşmüş gibi gönlüm yine bin kahr ile derde

Duydum ki şimdi o pek perişanmış

Duysam acıyan kalbimi bir lahza sesinden

Efendim nev-civansın sen

Eğmiş de başını çeşmeye gider

Ehl-i melamet oldum nihayet

El çektim artık her hatıradan

El sürmediğim dert ile peymanemi kaldı

Ela gözler beladır cana gözler