Sultani Yegah

Çimen gözlüm buğday saçlım sevgilim

Çok vefasızmış o yarim gitti dönmek bilmiyor

Dalarak hayallere geçmişi anıyorum

Dalgalar hep sahillere söylüyor bak sevgimi

Dalıyordu gözlerin bazan belli belirsiz

Deniz kabuklarını eğer görmedinizse

Derdimi Mehtâba Anlattım Ziyâsından Utandı

Derdimi şimdi kader birken alır beşyüz eder

Derdin nedir güzelim hazân değmiş yüzüne

Dergahına vardım o keremkarı gören yok

Dertli ne ağlayıp gezersin burda

Dil ateş dide ateş sine ateş ruy-i yar ateş

Dil-i zare heyecan vermededir efganım

Dilberim terk-i sebata her zaman amadedir

Dök zülfünü ruhsarına mehtab tutulsun

Doldurun sineleri fahr ile (Millet M.)

Dün gece derdimi döktüm denize

Dünyada biricik sevdiğim sensin

Durgun suya kaç sandal için indi şu mehtab

Durmaz ağlar çeşm-i zarım hasret-i canan ile

Durmaz işler ta ciğerden hançerinin yaresi

Düştüm Delice Aşkın Seline

Duygulara ne sayfa ne sözler yeter

Edelim cevlan kılalım seyran

Eğil de bak gözlerime sen kendini bulacaksın

El (Ey) meded ey Fahr-i Alem rahmeten lil alemin

Ellerin karanlığı örter mi senin bilir misin sabaha giden yolları

Ellerini uzat bana tutunacak dalım olsun

Enginlere kotrayla açılmış pupa yelken

Essela her kim gelir bazar-ı aşka essela

Etüd

Etüd

Evvel hem ahir gönül batın hem zahir gönül

Ey benim gül demetim ey bir çile ipeğim

Ey delil-i fahr-i alem padişah-ı kam-ran

Ey gözlerinin rengini deryadan alan kız

Ezelden aşk oduna yana geldim

Farkı yok bir Cennet-abadın bugün viraneden

Fecrin bütün esrarı parıldarken açıkda

Felek aldı elimden seni gurbet eline

Firakınla baharım ağladı gülşen mezar oldu

Gecenin rengi siyah ya güne ne demeli

Geçmişteki sohbetleri cananla görüştük

Geçtiğin yollara döktüğüm ümit

Gel beru ey derde derman isteyen

Gel bu akşam dinle gönlümden kopan efganımı

Gel cicim nazlanma sen

Gel gitme bu akşam mehtabı seyre kal