Derdimi mehtâba anlattım; ziyâsından utandı, Gidip vardım ummâna döktüm; hayâsından utandı, Dedim belki âfitâb dinler ne de olsa kavîdir, Emân diledi benden o da, riyâsından utandı. Şimdi âlem uykulardadır ben gönlüm ile yasta, Âfakta süzülen bu ruhum; zavallı ne de hasta, Gecenin karanlığı gibi sırrımı dedim dosta, Hâbîde iken anlattım da, rüyâsından utandı.
İndirmek için ücretsiz hesap gerekiyor.
önizleme Görseller yalnızca ilk sayfanın önizlemesidir. Büyütmek için üzerine tıklayın; telefondaysanız notanın tamamı için indirin.
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazabilirsiniz.
Bildirim göndermek için giriş yapın.
Nota göndermek için giriş yapın.