Segah

Gel terk eyle dünyayı

Geldi belleme ayı belleyelim tarlayı

Geldik aşkın diyarına yaşamak bir bahane

Gelin dostlar beraber söyleyelim

Gelin gidelim Allah yoluna

Gelmiş iken buraya başlayalım horaya

Gelmiyorsun maniin var sevdiğim çoktan beri

Gencinen olsam viran edersin

Gerçi bu güzellikte ser-efraz-ı cihansın

Giderken al götür bütün renkleri

Gidip de dönmeyen bir yolcu gibi

Gir semaya zikr ile gel yana yana

Gitti artık soldu yaprağı gülü ( Mesud Cemile ağıt )

Gitti gelmez bahar yeli şarkılar yarıda kaldı

Gitti gelmez bahar yeli şarkılar yarıda kaldı

Gitti o kadın yadıma bir handesi kaldı

Gittiğin yollarda gözyaşım kaldı rüzgarın elinde bir tozdur şimdi

Gittin artık gözlerim kan ağlasın

Gittin bu yerde şimdi şafaklar gurub eder

Giymiş beyaz gömleğini kimse görmez geldiğini

Gizli gizli ah çekerek çok geceler ağlıyordun

Gök kubbenin altında yatar al kan içinde

Gökyüzünden bir melek inmiş o sendin bilemedim

Gönlüm gibi ruhumda da bir eski elem var

Gönlümce vermeyen bahtı neyleyim

Gönlümde açan hüzün günden güne taşıyor

Gönlümde aşkının izi kalmadı

Gönlümde bir fırtına senin için kopuyor

Gönlümde solmayan bir demet gülsün

Gönlümün baharı bir gün açacak mı aceb

Gönlümün neşesi aşkınladır ey mihr-i tarab

Gönül düştü bend oldu bir ela gözlü yare

Gönül hayran olupdur aşk elinden (II)

Gönül hayran oluptur aşk elinden

Gönül hep sendedir Elhamdülillah

Gönül içmek içmek ister

Gönül sevdin sevilmedin sevda elinde

Gönülde baharsın yüzün gülistan

Gönülden yadın mı var bülbül neden ağlarsın

Gönüllerde coşup taşan bir ummandır

Görmemiş mislini cana bilirim çeşm-i felek

Görmeyen can Yusufun Kenanı bilmez kandedir

Görsem de pek çok güzel değmez sana bir teki

Göster cemalin şemini yansın oda pervaneler (I)

Göster cemalin şemini yansın oda pervaneler (II)

Göster vefanı yarine mutad hilafına (*)

Götür şu mektubumu yare (Güvercin Kantosu)

Göz nurlarının aktığı seller gibidir