Nihavend

Anıları savurarak yollarına baş koyduğum “Öbür yarım”

Ankaragücüyüz biz bükülmez bileğimiz (Ankaragücü Marşı) (*)

Ankaralı bir sevgilim olmalı ben yoldayken saatleri saymalı

Ankaranın yağmurları kurşun gibi

Anla artık anla beni unut bütün geçenleri(SON MEKTUP)

Anla artık bunu anla unut onu bitsin sevda

Anladım bir bahr-i bi-payan imiş

Anladım gülüşünden kız Göztepelisin sen

Anladım ne zor şeymiş seni sevmek meleğim

Anladım şimdi sevda ne demek

Anlamak istemedin gözlerimin dilinden

Anlamak istemedin gözlerimin dilinden

Anlaşılmaz büyük bir maksatla yolcuyuz hep hayat kervanında

Anlat bana bir tatlı yalan

Anlat bana öğretmenim

Anlatamam bu aşkın hikayesi derindir

Anlatamam nasıl özledim seni

Anlatayım hayatımı dinle güzelim

Anlatırdım aşkımı sözler dilimde olsa

Anlatmaya çalışsam söylenmez biliyorum

Anlattı erenler bir bahar değil

Anne gibi şu mektep güler söyler bize hep (Mektep Şarkısı)

Annesi dün Zeynebe "Melek Yavrum"diyordu

Ansızın gel bir gece vakit çok geç olmadan

Apansız gidişinle kederde koydun beni

Arada sırada geç bu sokaktan

Aradım boşuna ben Dikmende o kahveyi

Aramıza girmesin hasret denen o duvar

Aramıza Girmesin Hasret Denen Odu Var

Aranağme

Aranağme

Aranağme

Ararım çöllerde su arar gibi

Araz üste buz üste

Ardın sıra koşarken yorgun düştüm o yolda

Arif olan ar olmaz hiçbir şeyden

Arkamdan tas tas su dökmeyi bırak

Arkanda gölge oldum kahreden yıllarda

Artık bana bir yabancısın

Artık beni sevmiyorsan

Artık beni sevmiyorsan

Artık bu hayatın tadı yok neşesi yok bak

Artık deli gönlümdeki çarpıntı tükensin

Artık hasretim değilsin benim

Artık kimseye vermem senin adını

Artık ne bir gonca ne de bir gül var

Artık seni sevemem yalvarsan da dönemem

Artık senin adını zehir saçan aşkını unutmak istiyorum