Hüzzam

Benim kaderim hep ağlamakmış

Benim maksudum alemde değildir lakin illa "Hu"

Benim şu yollardan üzgün geçtiğim

Benim yarem çare bulmaz kimden imdad arayım

Benliktir insana en büyük düşman

Benzemezsin kimseye billahi fevkaladesin

Beraber yaşanılan anlara doymuyorum

Berk urmada vechinde senin hüsn-i melahat

Beslemem alemde sensiz ruzigar

Bezm-i aşkta kimse sormaz neydi hicranın diye

Bezm-i ezel bahçesinde gördüğümüz rüya böyle

Bezme buyur ey mah-i ru

Bi-behre bir aşık gibi tetkike ne hacet (Eski yazı)

Bi-çareliğinden arayıp derdine çare

Bi-mekanım bu cihanda

Bi-vefa her kim demişse iftira etmiş sana

Bi-vefaya aldanmazdım

Bilemem ben de nasıl düştüm o zalim eline

Bilemem bilemem yarim nerde

Bilinir mi İş Bu Halet

Bilirim daha sen pek küçüceksin

Bilirim ey dil neden böyle efkare daldın

Bilmedim kim oldu bais hüzn ile berbadıma

Bilmedim sahib-vefa sandım seni

Bilmem bu gönülle ben nasıl yaşayacağım

Bilmem daha ne versin kendini saymaz gönül

Bilmem hatırlar mısın tanıştığımız yeri

Bilmem ki hatıralar ne istersiniz benden (*)

Bilmem ki kime yalvarayım ah edeyim ben

Bilmem ki nasıl düştü senin aşkına gönlüm

Bilmem ki ne yaptım ne kusur ettim

Bilmem ki sen beni ne zaman şad edeceksin

Bilmem nasıl söylesem kalbimdeki yarayı

Bilmem nasıl söylesem kalbimdeki yarayı-2

Bilmem ne geçer eline

Bilmem ne için açmıyor bahtımda gül

Bilmem nideyim aşkın elinden

Bilmem niye sinemdeki yarem yine sızlar

Bilmem sana baktıkça neden titriyorum ben

Bilmiyor bu kalbim kimi suçlasın (*)

Bilmiyor musun seni çok sevdiğimi

Bilmiyordum bir bakışta mest edermiş gözlerin

Bilsen nasıl özledim aşkındır gönül tacım

Bilsen nasıl yanarım hasretinle derinden

Bin derde şifa imiş senin bir tebessümün

Bin hatırayla dolu her köşem bucağım

Bin hüzün çöktü yine gönlüme akşamla benim

Bin özlemle bekledim yollarını