Hüseyni

Yemişçi (Adım yemişçi kızdır)

Yeni bahar çayır çimen üstüne

Yeni çıkmış da kestanenin harmanı (*)

Yeniköyde bir kız gördüm (SARI ZAMBAK)

Yere suya gökyüzüne sevgilerle düşer cemre

Yeşil asmalardan aldığım üzüm

Yeşil dalları kurutma kurutanlar kurutulur

Yeşil gözlerin varken bir başka bahar olmaz

Yeşil gözlerine sürmeler çekmiş

Yeşil renkli gözlerine yanar bu gönül

Yeşil toka sarundun mu beline

Yeşilırmak ne akarsın boşuna

Yetmez mi harab eylediğin böyle gururum

Yetti gayrı çektiğim baht-ı siyahımdan benim (*)

Yiğidimsen kızanımsan beni anlat beni söyle

YILDIZ (Seher vakti senin ah ü zarından)

Yine bahar oldu bulandı çaylar

Yine bahar sensiz oldu nazlı yar

Yine bugün duman dumansın bende

Yine gitmiş yaz günleri yine gelmiş gam günleri

Yine lutfeyleyip müşerref oldum

Yine mahzun bakışın bilme ki ne oluyor

Yine ta fecre kadar seni andım bu gece

Yine yol göründü nazlı canane

Yine yol göründü sevda eline

Yine yüzünü gördüm yine yüreğim yandı

Yirmi üç Nisan bizlerin günüdür

Yıkılma üstüme akşam yıkılma

Yıl dört mevsim derler amma

Yıldırımlarla yanık bağrımızın uğraşı var

Yıldızların altında yemin et ki benimsin

Yıllar oldu sen nerdesin

Yıllar var yaşarım bu gizli derdi

Yıllar yılı çok bekledim

Yıllar yılı kapı kapı dolaştı bulmadı bir dolu peymane gönül

Yıllar yollardan uzun gurbette er doğar ay

Yıllarca senin aşkın ile gizlice yandım

Yıllarca senin hasretini derdini çektim

Yıllarca sevdim onu sözüne bel bağladım

Yıllarca seviyor diyerek kandım

Yıllardır aradığın ne gülde ne bülbülde

Yıllardır seninle ağlar gülerim

Yok sende vefa anlıyorum gayrı yüzünden

Yokluğun içimde en büyük yangın

Yokluğunu duymasam içim böyle yanar mı

Yoksun diye uçan kuşa sorarım

Yoktu gönülde bir zaman aşk u muhabbetten nişan

Yol ver çıkayım özlediğim dağlara gurbet