Hicazkar

Geleceksen gel artık uzağı yakın eyle

Gelmiyecek uykuları kovmuşum

Gelsen bana sarsam seni göğsümde uyutsam

Gerdune-i sevdaya bütün şan saçaraktan

Getir saki bade maye-i candır

Gidelim mektebe tahsil-i kemalat edelim

Giderken attığın şu kördüğümü

Git git dönme hasretinle yanayım

Gittiğin yollardan dönmesen bile

Gittin gideli güzel aşık divane olmuş

Gizli bir hicranla geçti beş yıl ömrümden benim

Gizli sevdim can ü dilden kimseye faş etmedim

Gök mavisi gözlerini siyah saçın tellerini

Göklere uçalım gel de sevgilim (*)

Gonca açmaz gül olmaz baharı yok gönlümün

Goncalar güller seni kıskanıyor bir tanem

Gönlüm aldın ey meh-cemal

Gönlümde sabah meltemleri eserken uyandım

Gönlümde salına salına gezen güzeller

Gönlümü almadan gitme sevgilim

Gönlümü başka emellerle avutsaydım

Gönlümü bir tıfl-ı dilbaz (*3- segah perdesinde)

Gönlümü duçar eden bu hale hep (7. iki nüsha)

Gönlümün bahçesinde özlediğim bir gül ol

Gönlümün penbe çiçeği dilemez misin seni görmeği

Gönül aşkla vuruyorsa sebebi sensin efendim

Gönül ateşlenip dağ-ı elemden

Gönül derdi çekenleri gizlice yaş dökenleri

Gönül kaşanesinde acep neler değişti

Gönül verdim ben sultanım seni sevmek suç mu canım

Gönül yaralı kalbimi bir de sen yakma

Gördüm bugün o güzeli

Gördüm ol çeşm-i humarın karesin

Gördüm yine bir dilber-i mahmur-nigahı

Görmek müyesser olmadı mahım

Görmezsem eğer sevdiceğim hüsn-i miratın

Göster bana didarını bir kerre efendim

Göz süzüşle başladı bende bu kalp ağrısı

Gözlerim gaflete düşmüş sana bakmışsa yine

Gözlerin bir mavi derya darda kalmış gönlüme

Gözlerin gönlümü yakıp geçerken

Gözlerin gözlerimde ağlar gibi bu akşam (*)

Gözlerin zümrüt saçın kumral yanaklar penbe gül

Gözlerinde o sitem hüzne eşti adeta

Gözlerinden akıyor sel gibi sensiz yıllar

Gözlerinden içti gönlüm neşeyi

Gözü dünya mı görür aşık -ı didar olanın

Gözümden gitmiyor bir dem hayalin (Ne gelmez gün imiş)