Buselik
593 eser
Boş kalbimi bir hatıranın gölgesi bekler
Boş ver bütün dünyaya felekten bir gece çal
Boşuna bekliyor güller baharı
Bu aşk bir bahr-i ummandır buna hadd ü kenar olmaz
Bu cihanın ve bu aşkın sonu var
Bu halin ne anlam taşır bilemem
Bu şarkı hatıram olsun bu aşka
Bugün ben sevmişem bir hub ki vasfın edemez diller
Bugün yardan haber geldi
Bülbüller öten kırlar şu esen meltemle pek hoş
Bulutların arasından her gece mehtap gibi doğan senin gözlerin
Bunu inkar etmez bir ferd
Burası Denizlidir kardeşim kızı nar benizlidir
Bus ederek güzelim gonca-dehanın emeli
Buseler vad eylemiştin aşık -ı hayranına
Buselik Faslı (Musıkî-yi Osman î Cemiyyeti No 3)
Buselik Faslı (Şamlı İskender Faslı No 40)
Buselik Peşrev
Buselik Saz Semai (Denizin Kıyısında)
Buselik Saz Semaisi ( Buselik Dudaklar)
Bütün kış ufuklara açarken penceremi
Büyülendim dün gece seni görür görmez ah
Çalap adem cismini topraktan var eyledi
Can ü dilde aşkı mihman eyleyen
Çapkınca bir gülüverdi kırılıp bükülüverdi
Cefası (aşıka yarin-yarin aşıka) vefa değil de nedir
Çehrendeki tılsımda bahar lezzeti gördüm- Çekildi afak-ı vatandan cehennem-i zulumat
Ceylanlar dolaşır bakışlarında
Çiçek açtı uçtu kuşlar bahar geldi arkadaşlar
Çizilmemiş atlaslarda gidilmemiş bir yer varmış
Çıkmaz bir sokağa düştüm seninle
Çıkmazları yol zannedip ordan daldım
Çok çektirdin sen bana derman değil dert verdin
Çok güzelsin hüsn-i anın mahısın
Çok insan anlayamaz anlayamaz eski musıkimizden
Çok mu gördün güzelim vuslatı mahzun kuluna
Çün doğup tutdu cihan yüzünü hüsnün güneşi
Dağda kırda bahçelerde yaprakları ak papatyam
Dağlar yarimi gördün mü
Dalgalandı serden aştı bahr-i bi payan-ı aşk
Damla damla süzüldü hüzün yanağa düştü ( HÜZÜN )
Dargınlık düşmesin sakın aklına
Dediğim oldu benim
Değişir bir gune kalmaz bu sitemkar bakışın
Dehr olmada bu sur ile mamur-ı meserret
Dehr-i fânîden nice cân, nice cânânlar geçer
Deli gönlüm mutlaka sevecek birisini