Acem Kürdi

Dada gel ey tali-i bi-dar-ı bünyadım benim

Dağ misali duman tüter başımda

Dağ taş bütün kainat nura boyandı her yer

Daha dün elele tutuşurken biz

Daha henüz aşkımız almamışken demini

Dalgalar üstünde bir yeşil yaprak

Dallarımdan yaprağımı peteğimden ballarımı

Değişti dünyam ah neyleyim gayrı

Değmesin bize nazar ayrılık uzak kalsın

Deli gönlüm bilmem ki neden hiç uslanmıyor

Demek özleyişle geri dönüyorsun

Deniz sakin etraf sessiz ay gökte parlıyor

Derdim ile hep ağlayan beni benden çok anlayan

Derdime derman ararsam bil ki çeşmanın senin

Dertliyim derdimden anlamaz cana

Dil-harab-ı hasretim bilmez misin hicran nedir

Dildar işitip velvele-i efganım

Dile kolay seni unuttum demek

Dilin tatlı yüzün güler bakışın kalbime dolar

Dillerde şarkı olan dünyama ışık tutan

Dinlenmede akşamdaki sevda kuğularda

Dinmede gönlümün hüznü hicranı

Dökmüş seherin meltemine ıtrını yıldız

Döktüğüm her damla yaştan sen kalırsın yadigar

Döneceğim demişti yanımdan ayrılırken

Dördünüz birbirinden güzel ey hemşireler

Dudağımda ismin gözlerimde hayalin

Dün gece rüyamda hep seni gördüm

Dünyayı verseler değişmem seni

Dur etme yanından asla bendeni ey kaş-ı keman

Duş-i reftem der miyan-ı meclis-i sultan-ı hiş (AYİN)

Düşmek istemem yollara sevdaları verse

Düşünmek istemem amma ah gelmiyor elden

Duydum ki güzel son şarkı da ilk şarkı da hepsi de seninmiş

Duydum ki sen de her gün beni anıyormuşsun

Ebedi bir yolculuk olsa sevgimiz

Edeli atf-ı nazar halime çeşm-i dilber

Efendim guş-i efgan et

Efsane bir şehir İzmir efsane

Elem dolu şu gönlüm ağlarken yine sensiz

Elim tut kalmışam ey yar

Elin aldım öperek gayrı eli neylerem

Ellerimde çiçekle kapına gelsem de az

Elverdi tegafül güzelim ruyini göster

Elverir naz ü tegafül kıl terahhum kuluna

Emrolunmuş maya hazır dediler ki kul gerekli

En sonunda sen benimsin (KAÇAMAZSIN)

Endamı güzel gel ne olur aşkını anlat