Acem Kürdi

Bir taraftan feleğin kahrına duçar oldum

Bir vefasız yare düştüm hiç beni yad etmiyor

Bir yar adı kazdım deli gönlümdeki tunca

Bir yar sevdim yeşil gözlü

Bir yaz sabahı gözlerimin ufkuna erken

Bir yeşil dal bir demet gül

Bir yıl daha bir anda mazinin malı oldu

Bir zamanlar maziye bak ne kadar şendik

Birlikte geçen günleri hiç anmıyorum ben

Bişnev ez ney çün şikayet miküned

Bitsin artık bu ayrılık dinsin gözde çağlayan sel

Bizim elin koyunları kuzular derdim artar yaralarım sızılar

Bırak beni bana nolur arama

Bırak hercai etvarı

Boşluğa bulut buluta yağmur yağmura toprak ne güzel uymuş

Boşuna yalvarma gönlümü sana bağlamam

Böyle gelmezdi her yıl bahar

Bu gece uykunu benim için böl

Bu Gurbet Akşamları Boğazımda Düğüm Düğüm

Bu hüzünlü kış gününde ben baharı özledim

Bu sevginin sonu yokmuş neden aldandım

Bu sevginin zevkidir ki hayat kanmaz

Bu sevgiye candan sarıl

Bu son çırpınışımdır gönül kapında senin

Bugün vadinle ruhum pür-mesarım

Bulut bulutsa gözlerim inan ki senin yüzünden (*)

Buram buram deniz kokar (KARŞIYAKA)

Bütün ümidimi kaybettim derken

Büyür gider bu sessizlik bir hüzünlü zaman şimdi

Çağırsam gelmezsin ararsam yoksun

Can ü gönülden seversen yalvar kul Allaha yalvar

Canan bilirim sen beni nalan edeceksin

Canım buraların sensiz tadı yok

Canım yurdum demek güzel

Canından daha çok severdin hani

Canlar yakıyor göz süzüşün gizlice ahın

Çehre edip dün bi-sebep

Çekemez oldu gönül bu kadar cevr ü cefayı

Çektiğin dertleri unutma emi (*)

Çektim bu gönül derdini yıllarca şifasız

Çeşmanını aç reng-i semavisi görünsün

Çılgın gibi koşma gönül dinlen artık yorma beni

Çok ağlattı güldürmedi acımadı bir gün bana

Çok şükürler olsun geldi Ramazan

Çok yalvardım uzaklara haykırışım duyulmadı

Çöz zülfünü dök omzuna handan olarak gel

Cüda etti beni gerdun o mah-ı mihr-banımdan

Çün seher seyrana tenha ol kadd-i dil-cu çıkar