Zeki Duygulu
374 eser
Derbeder bir aşıkım yurdum evim viranedir
Derbederim bir yar için pür-kederim
Dereler çağlar oldu gözlerim ağlar oldu
Dertliyim derdimden anlamaz cana
Desem ki aşk yalandır belki yare dokunur
Dokuz Eylül Zafer Marşı
Dudaktan kalbe birden akarsın
Dün sarılar giymiştin bu akşam da kırmızı
Duydum ki ağlıyorsun benim için sevgilim
Ebegömeciyi topladım komşu kızına sakladım
Efeler metin olur yüreği çetin olur
Ekinim harmanım yok elimde fermanım yok
Elbisesi hakidir sevgilisi sakidir
Emine kız Emine gözlerin sanki mine
Eminem oturmuş çeşme başına (EMİNEM)
Emsali nadir ey şuh-i emel
Erdi yine fasl-ı bahar açtı çiçekler
Evvelce bana seninim derdin
Ey güzel Istanbulum sana doymak mı olur
Eyvah ne yazık aldanarak aşka inandım
Felek büktü belimi kimden imdat dileyim
Felek büktü belimi kime ne söyleyeyim
Felek kırdı dalımı
Ferdayı düşünmem seni sinemde uyutsam
Gece mehtap uyuyorken kucağında suların
Geçen gün rastladım da bakmadın hiç yüzüme
Geçmiyor sensiz gecem olmuyor sabah
Gel benim canımın canı güller açtı nerdesin
Gel gönlümün yadı gel
Gel seninle and içelim
Gel seninle güzelim adalara gidelim
Gemim geliyor baştan yelkenleri kumaştan
Geri dönse ah o gençlik bana bir kere daha
Giderim bende bende (Urfalıyım ezelden)
Girdim bir çıkmaz yola
Gitdi dediler seni yaşlı gözle buradan
Gitme meyhane haraptır gönlümü viran eder
Gittin de bırakdın beni
Gizli sevda çeken bilir ah bu aşkın tadını
Gizlidir derdim gönülde söylesem yok dinleyen
Gönlüm sana bir gecede bağlandı güzel kız
Gönlümde hazan bülbülü var dinle gönülden
Gönlümdeki bu yara geçmez oldu
Gönlüme girebilsen sevgimi görebilsen
Gönlümü verdim yine bir esmer güzeline
Gönlümün bahçesinden sana çiçekler verdim
Gönül bu ne durur ne de söz dinler
Gönül çeker bu sevdanı cevrini