Zeki Duygulu
158 eser
Ağlatma beni gayri yeter canım efendim (*)
Artık yetişir üzme beni lutfunu göster
Aşkın ile her dem bu gönül pür-keder eyler
Aşkınla süründüm yanarak izlerinde
Aşkınla yaktın beni
Ayrılık ah ayrılık
Ayrıyım senden uzak yerde bir öksüz gibiyim
Ayşem çıkmış yollara bakar
Bakınca gözlerine eriyor gözbebeğim
Bana bilmem neden dargınsın
Bana mecnun diyor sevdiğim Leyla diye
Bekledim kaç gece gurbette uzak yollarını
Ben bu sevdadan ölürsem yare müjde götürün
Ben bu yıl yalnızım gel bana sen bir eş ol (*)
Ben o yari bucak bucak kaç yıl oldu arıyorum
Ben sana ezelden vurgunum Leyla (*)
Ben yaralı ceylanım yaralı ceylan
Beni de alır mısın yanına- Beni hasrette bıraktın kaç yıl aldattın kadın
Benim olmaz mısın söyle güzelim (*)
Bir avuç topraktan olmuşsa tenim
Bir daha mı aşka tövbe
Bir garip aşıkım hiçbir kimsem yok
Bir gizli hazan ömrüme bir hızla sarıldı
Bir gönül avcısı avladı beni
Bir görüşte aşık oldum
Bir gün geleceksin diye bekler deli gönlüm
Bir gün ne olur sen de beni aşkına kandır
Bir kız çıktı karşıma
Bir muhabbet kuşuyum sensiz kırık kanadım
Bir sabah uyanırken aşkımın güneşinden (*)
Bir yeşil gözlü dilbere gönül verdim neyleyim (*)
Bizden çekenler deniz...
Boğaz köprüsü yurdu bağladı Avrupaya
Bu aşk beni hayatımdan bezdirdi
Bu garip başıma gelenler nedir
Bu gece eğlenelim gel güzelim gel
Bu gönül gözlerinin rengine hayran
Bu sevdadan şikayet eyler gönül- Bu yıl bahar az oldu
Bülbül güle konar öter
Bülbül oldum dikenli bir dala kondum dalandım
Çamların altında tanıştığımız gün
Çapkın çapkın bakarsın
Cevriyemin fosforu gönül yakmaktır zoru
Ceylanımı uçurdular yar elimden kaçırdılar
Dağda da davar güderim (ÇAKIR EMİNE)
Darılma meyhaneci başım biraz dumanlı