Zeki Duygulu
370 eser
Ağlamakla zevk alır aşıkım ağlat beni
Ağlatma beni gayri yeter canım efendim (*)
Ağyare keder ver beni vaslınla sevindir
Ardınca süründüm bitti takatim
Artık sana ben şimdi yeminlerle de kanmam
Artık yetişir üzme beni lutfunu göster
Aşık oldum gül yüzüne
Aşk ehline alemde dilara mı bulunmaz
Aşkıma çare bulunmaz yarimden ayrılalı
Aşkın ile her dem bu gönül pür-keder eyler
Aşkınla süründüm yanarak izlerinde
Aşkınla yaktın beni
Ateşi aşkınla küle karıştım
Ateşli dudağından yine bir gül kanıyor
Aylardan uzak yıl gibi bir sonsuz emelsin
Ayrılalım diyorsun çılgınca seviyorken
Ayrıldı gönül şimdi yine bir tek eşinden
Ayrıldı yollarımız ne yazık bilmeyerek
Ayrılık ah ayrılık
Ayrılık yaklaşıyor bir ömür bitmiş gibi
Ayrıyım senden uzak yerde bir öksüz gibiyim
Ayşem çıkmış yollara bakar
Bağa girdim nar için
Bağda üzüm budanır filizleri uzanır
Bahçelerde sarı gül dalında öter bülbül
Bakınca gözlerine eriyor gözbebeğim
Bana acı sevgilim söyle nedir günahım
Bana bilmem neden dargınsın
Bana mecnun diyor sevdiğim Leyla diye
Bana söylediklerin yalan yalan hep yalan
Bana üzgün bakma Allah aşkına
Başımda siyahım var güzellerde ahım var (*)
Bekledim kaç gece gurbette uzak yollarını
Ben bir güzel (sevmişim-görmüşüm)
Ben bu sevdadan ölürsem yare müjde götürün
Ben bu yıl yalnızım gel bana sen bir eş ol (*)
Ben de Mecnunum ezelden gönlümün Leylasına
Ben hasrete esirim sen gurbete yolcusun
Ben ne bahtı karalıyım
Ben o yari bucak bucak kaç yıl oldu arıyorum
Ben yaralı ceylanım yaralı ceylan- Beni bizar eden kimdir
Beni de alır mısın yanına- Beni hasrette bıraktın kaç yıl aldattın kadın
Benim olmaz mısın söyle güzelim (*)
Biliyorum peşimansın şimdi ettiklerine
Bir avuç topraktan olmuşsa tenim
Bir bakışda ruhumu hicrana attı gözlerin