Zeki Duygulu
158 eser
Meyhaneleri hep gezdim dolaştım
Mızrabı gezindir güzelim şen udu inlet
Muhtacım hüsnüne serv ü semen gel
Nasıl geçti günlerim
Ne günah işledi gönlüm seni sevdim se güzel
Ne imiş zengin olmak
Ne olursun gitme gel
Ne yaptımsa bilinmedi yaranmadım yare ben
Ne zaman ansam seni hayalin benimledir
Neydi o gece başbaşa kalmıştık o yerde
O gözler yaktı beni ardına taktı beni
O yeşil gözlere Leylam bakmağa doyamam
Olacak olacak o yar benim olacak
Ömrüm bu bahar mevsimi ağyar ile geçti
Ömrümde gülmedi çileli başım
Önce güldü yüzüme sonra ağlattı beni
Peşimden koşanlar şimdi nerdeler
Rahm eyle bakıp halime bir kerre a canım
Rakıyı şaraba katıver gitsin
Ruhumda şafak sökmeyecek doğmayacak gün
Ruhunda şafak sökmeyecek doğmayacak gün
Saçının her teline gönlümü bağla kadın
Sana çok güzel derler gönülde gezer derler
Sen benim olmaz mısın (*)
Şen Dilde seni koklar öper okşar uyurdum
Sen söyle neden kalbimi ateşlere yaktın
Senden ayrı yaşayalı öksüz kaldım bu yerde
Senelerce hasretine dayanır mı yüreğim
Seni bir gün görebilsem
Seni görmeseydim sevmeseydim
Seni kaç yıl bekledim gelmedin hala neden
Sensiz bu hayatın daha bilmem nesi vardır
Sevda okunan gözlerine kalbimi verdim
Sevdalı zülfün boynuma sarsam (*)
Sevdim de seni can ü gönülden yaralandım
Sevdim seni üzme beni
Sevdim seveli görmedim hiç sende sadakat
Sevecektim seni lakinsevemem hiç sevemem
Sinemi açsam görürsün kendini
Son olsun bu ayrılık neşelensin gönlümüz
Söyle cananım nedendir bu kadar nazın bana
Şu İzmirin güzelleri bend ediyor gönülleri
Taliim olsaydı yarim olurdun
Terketme beni gel güzelim
Toros dağlarından geçemez oldum
Uzaklarda durma gel bana yakın
Vaslına sabrım tükendi gel de bekletme beni
Vefasız gözlerle bana baktın