Zeki Duygulu
158 eser
Dediler kız ne yakınsın cana sen de dediler
Dudaktan kalbe birden akarsın
Ekinim harmanım yok elimde fermanım yok
Elbisesi hakidir sevgilisi sakidir
Emine kız Emine gözlerin sanki mine
Emsali nadir ey şuh-i emel
Evvelce bana seninim derdin
Eyvah ne yazık aldanarak aşka inandım
Felek büktü belimi kimden imdat dileyim
Felek büktü belimi kime ne söyleyeyim
Ferdayı düşünmem seni sinemde uyutsam
Gece mehtap uyuyorken kucağında suların
Geçen gün rastladım da bakmadın hiç yüzüme
Gel seninle and içelim
Gel seninle güzelim adalara gidelim
Giderim bende bende (Urfalıyım ezelden)
Gitme meyhane haraptır gönlümü viran eder
Gizli sevda çeken bilir ah bu aşkın tadını
Gönlümü verdim yine bir esmer güzeline
Görmediğim günler seni bilsen nasıl özledim
Gücendim artık sana hiç bakma öyle bana
Gündüze matem veren bir gece gibi
Güvenme hüsnüne hercai güzel
Güzelim bu kadar sitemkar olma
Hani ayrılmam derdin aldattın beni bu yaz
Hani derdin ölürüm benyaşayamam senden ırak
Hasretinle viran oldum ey melek
Hastayım halimden hiç kimse haberdar olmuyor
Hatıra kaldıkca busenden bana
Hatıralar acaba çabuk mu unutulur
Hayatta yalnızım arayanım yok
Hicran acısı kalbime birdenbire düştü
Hicranımı çek aşkıma yan
İçmeli aşık olanlar yar elinden
İnliyor içli içli kırık rebabın yine
Kaç yıl sevdanı çektim
Kalbim seni görmekle teselli buluyor
Kalbimde bir sızısın (*)
Kalbimi aşkınla yaktın sen
Kalbin gibi hüsnünde güzellikle bezenmiş
Kanaryam sarı benim
Karakolda ayna var
Kilitleme kapını bu gece açık dursun
Kimsesizlik bak ne zormuş hep kınardın
Kız elinde saz mı var
Küçücüksün sevdiceğim
Läleler sünbüller açmış
Menekşe lale sünbül neylesin derdi bülbül