Zeki Duygulu

Ağlatma beni gayri yeter canım efendim (*)

Artık yetişir üzme beni lutfunu göster

Aşkın ile her dem bu gönül pür-keder eyler

Aşkınla süründüm yanarak izlerinde

Aşkınla yaktın beni

Ayrılık ah ayrılık

Ayrıyım senden uzak yerde bir öksüz gibiyim

Ayşem çıkmış yollara bakar

Bakınca gözlerine eriyor gözbebeğim

Bana bilmem neden dargınsın

Bana mecnun diyor sevdiğim Leyla diye

Bekledim kaç gece gurbette uzak yollarını

Ben bu sevdadan ölürsem yare müjde götürün

Ben bu yıl yalnızım gel bana sen bir eş ol (*)

Ben o yari bucak bucak kaç yıl oldu arıyorum

Ben sana ezelden vurgunum Leyla (*)

Ben yaralı ceylanım yaralı ceylan

Beni de alır mısın yanına

Beni hasrette bıraktın kaç yıl aldattın kadın

Benim olmaz mısın söyle güzelim (*)

Bir avuç topraktan olmuşsa tenim

Bir daha mı aşka tövbe

Bir garip aşıkım hiçbir kimsem yok

Bir gizli hazan ömrüme bir hızla sarıldı

Bir gönül avcısı avladı beni

Bir görüşte aşık oldum

Bir gün geleceksin diye bekler deli gönlüm

Bir gün ne olur sen de beni aşkına kandır

Bir kız çıktı karşıma

Bir muhabbet kuşuyum sensiz kırık kanadım

Bir sabah uyanırken aşkımın güneşinden (*)

Bir yeşil gözlü dilbere gönül verdim neyleyim (*)

Bizden çekenler deniz...

Boğaz köprüsü yurdu bağladı Avrupaya

Bu aşk beni hayatımdan bezdirdi

Bu garip başıma gelenler nedir

Bu gece eğlenelim gel güzelim gel

Bu gönül gözlerinin rengine hayran

Bu sevdadan şikayet eyler gönül

Bu yıl bahar az oldu

Bülbül güle konar öter

Bülbül oldum dikenli bir dala kondum dalandım

Çamların altında tanıştığımız gün

Çapkın çapkın bakarsın

Cevriyemin fosforu gönül yakmaktır zoru

Ceylanımı uçurdular yar elimden kaçırdılar

Dağda da davar güderim (ÇAKIR EMİNE)

Darılma meyhaneci başım biraz dumanlı