Zeki Duygulu

Gözlerim ufukda seni arıyor

Gözlerimden çıkmıyor bir dem hayalin hiç senin

Gözlerine söylenmiş nice güzel söz var ki

Gözü siyah kaşı keman

Gücendim artık sana hiç bakma öyle bana

Gül kokulu saçların menekşe bakışların

Gül mevsimi cana yine güllerle açıl gez

Güllerdeki yaşları şebnem sanma sakın sen

Günahlar koynunda saklı geceler

Gündüze matem veren bir gece gibi

Günlerdir bekliyorum görünmez oldu yüzün

Güvenme hüsnüne hercai güzel

Güzelim bu kadar sitemkar olma

Güzelsin kadın Fatma

Hani ayrılmam derdin aldattın beni bu yaz

Hani derdin ölürüm benyaşayamam senden ırak

Hasretine dayanmak bence ölümden beter

Hasretinle viran oldum ey melek

Hastayım halimden hiç kimse haberdar olmuyor

Hatıra kaldıkca busenden bana

Hatıralar acaba çabuk mu unutulur

Hayali cihandır sevilen yarin

Hayat mı bu güzelim senden ayrı yaşamak

Hayatta yalnızım arayanım yok

Hazan bahçelerinde dertli bülbül sesi var

Hem cemalin gösterip çekmek olur mu kendini

Her bahçeden gül istersin

Her derdimi dinler de ona çare bulurdun

Her günüm olsa gece mehtap yeterdi bize

Hicranımı çek aşkıma yan

İçiyorum seni hep ömrümün kadehinden

İçmeli aşık olanlar yar elinden

İnliyor içli içli kırık rebabın yine

İstemem başka diller söylemesin adını

İstemem yakmasın güneşim seni

Kaç yıl senden gizledim söylemedim aşkımı

Kaç yıl sevdanı çektim

Kalbim dudağımda atıyor buselerinle

Kalbim seni görmekle teselli buluyor

Kalbimde bir sızısın (*)

Kalbimi aşkınla yaktın sen

Kalbin gibi hüsnünde güzellikle bezenmiş

Kanaryam sarı benim

Karakolda ayna var

Karşında gönülden vurulan dün gece bendim

Kaybolan hatıralar dilde canlandı bugün

Kederi başından atıver gitsin

Kervanım geçmiyor kardan