Zekaizade Hafız Ahmed Efendi (Irsoy)ذكائى زاده حافظ احمد افندى (ايرصوى)

Mûsiki çevrelerinde Zekâizâde Hâfız Ahmet Efendi olarak tanınan Ahmet Irsoy (1869–1943), ilk mûsiki ve usul meşkini babası Mehmed Zekâi Dede’den almış; Hüseyin Fahreddin Dede ve Ahmed Hüsâmeddin Dede gibi üstatlardan ney, na‘t ve mi‘râciyye tahsil etmiştir. Bahâriye ve Yenikapı mevlevîhânelerinde kudümzenbaşılık yapmış; Dârüşşafaka, Dârülbedâyi ve Dârülelhan’daki hocalığıyla Münir Nurettin Selçuk, Mesut Cemil, Şerif Muhittin Targan ve Safiye Ayla başta olmak üzere devrin mühim sanatkârlarını yetiştirmiştir. Bayatî-bûselik ve müstear makamlarındaki Mevlevî âyinlerinin yanı sıra tevşîh, şuğul, beste ve semâi formlarında klasik üslûba sadık yüze yakın eser bestelemiştir. Sahip olduğu güçlü hafızası ve mutlak kulağıyla sözlü repertuvarın aktarımında baş aktör olan Irsoy; Tarihî Türk Mûsikisi Eserlerini Tasnif ve Tesbit Heyeti bünyesinde Rauf Yektâ ve Suphi Ezgi ile birlikte Itrî’nin Segâh Tekbîri ve Rast Na‘tı, Nâyî Osman Dede’nin Mi‘râciyyesi ile yüzlerce klasik şaheseri notaya aktarıp Dârülelhân Külliyâtı ve 18 ciltlik dinî mûsiki serisiyle neşretmiştir.