Yusuf Nalkesen

O gelişin var ya beni yıllar önceye götürdü

O ipek saçının bir tek teline (*)

O sebepsiz terk edişten bahs etme hiç dileme af

Olanlar oldu geçti artık sen ne dersen de (BENİM KADAR SUÇLUSUN)

Olmadı ömrümce yüksekte gözüm

Olmasın gönülde ne yas ne elem

Ömrümün mutlu geçen günleri hep sayılı

Öyle kırdın ki bu kalbi affa hali kalmadı

Öyle zor geçti ki sensiz seneler

Özlediğim gözlerindir başka bir şey dilemem

Petek petek varken balın

Pınar gibi derin derin

Pınarbaşı güldür güldür

Rüya gibi geçiverdi bak şu otuz yılımız (*)

Rüya gibi uçup giden düşler gibi tezce biten

Sabahların en güzeli sendedir

Saçının büklümü gönlümde çengel

Saçlarda aklar arttı yüzde de kırışıklar

Saçların dağılmış yüzün pespembe (*)

Sakarya Çanakkale göründü son merhale

Sana açılan elleri tövbe eden şu dilleri..

Sanki bir yıldız kaydı bu akşam gökyüzünde(*)

Sanki senden başkasıydı beni bu hale koyan (*)

Saymadım kaç yıl oldu sen ellerin olalı

Saz Semaisi

Sen bahar kadar güzel (SEN BAHTIMI SULAYAN)

Sen bana benim olan her şeyi gönderdin de

Sen besledin sen büyüttün

Sen beyaz bir martı ben mavi deniz

Sen caydın sen durmadın hiç ettiğin yeminlerinde

Sen gideli bu yerler inan ki bana yadel

Sen gideli kaç bahar oldu bak vefasız yar

Sen ki bana neler söylerdin

Sen körfezin incisisin İzmirim (CANIM İZMİR)

Sen onun uğruna onun yoluna

Sen varken gördüğüm değil bu alem

Senden ayrı günlerim sanma geçer kedersiz

Senden böyle bir mektup beklemiyordum inan

Seni ağlar bırakıp gitmemi sen istedin (*)

Senin sazında hüzün benim sesimde keder

Seninle bir sonbahar mevsimiydi tanıştık

Sevgilim bu halin böyle sürmesin artık (*)

Sevgim ziyan olacaksa

Sevilirken sevmedin hiç seni seveni

Silinmedi gönülden ne hatıran ne adın (*)

Son sözleri kalbimi hançer gibi dağlamıştı

Sonbahar değil ki solmuştur desem

Sormamışsın hiç kimseden (GİTMEK Mİ ZOR KALMAK MI ZOR)